پ.ر.و.49

كارشناسي ارشد

روانشناسي

پيام نور شيراز

1398-99

1398/10/28

ص.78

فريبا تابع بردبار

معصومه اسماعيلي

كتابنامه:ص.77-65

هدف اصلي در پژوهش حاضر بررسي عملكرد حافظه گذشته نگر و اينده نگر و نقش بي نظمي هيجاني در بين دختران نوجوان دچار بي اشتهايي رواني، اضافه وزن و وزن عادي بود. روش تحقيق با توجه به مقايسه سه گروه از دختران داراي بي اشتهايي رواني، اضافه وزن و عادي در سه متغير حافظه گذشته نگر، حافظه آينده نگر و بي نظمي هيجاني اين طرح به شيوه پس رويدادي يا همان علي مقايسه اي بود. جامعه مورد نظر شامل كليه نوجوانان دختر 13 تا 18 سال شهر شيراز بود كه بر اساس تحقيقات مرتبط نمونه اي به تعدد 30 نفر در هرگروه مورد نياز است. روش نمونه گيري به شيوه ي خوشه اي چند مرحله‌اي بود بدين ترتيب كه از ميان دبيرستانهاي شهر شيراز به تصادف چهار مدرسه و بر اساس بالاترين و پايين ترين نمرات در هر زير مقياس در گروه‌هاي مربوطه جاي گرفت. به منظور گرد آوري اطلاعات در اين پژوهش از روش ميداني با استفاده از پرسشنامه بهره گرفته شد. در اين راستا از پرسشنامه حافظه آينده نگر و گذشته نگر اسميت و همكاران (2000) و پرسشنامه استاندارد نگرش به تغذيه كارنر و همكاران (1979) و پرسشنامه دشواري در تنظيم هيجان گراتز و رومر (2004) بهره گرفته شد. در تحليل توصيفي با استفاده از مشخصه‌هاي آماري نظير فراواني، درصد فراواني، ميانگين، به تجزيه وتحليل داده‌ها پرداخته شده است. همچنين در تجزيه و تحليل استنباطي از آزمون‌هاي تحليل واريانس يك طرفه و آزمون مانوا براي بررسي تفاوت ميانگين‌ها استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش حاضر نشان داد ميانگين عملكرد گذشته نگر در گروه عادي اختلاف معني داري در سطح اطمينان 95 درصد با گروه اضافه وزن و بي اشتهايي رواني دارد(05/0> p). بين گروه‌هاي مورد بررسي از نظر حافظه آينده نگر (379/8 = F، 001/0=P) و حافظه گذشته نگر (195/10= F، 000/0 =P) به صورت معناداري متفاوت است. بين ميانگين مولفه‌هاي "دشواري در انجام رفتار هدفمند"، "دشواري در كنترل تكانه" و " دسترسي محدود به راهبردهاي تنظيم هيجاني" در گروه عادي اختلاف معني داري با گروه اضافه وزن و بي اشتهايي رواني دارد (05/0> p). گروه‌هاي بي اشتهايي رواني و اضافه وزن اختلاف معني داري از يكديگر نداشتند. در مورد شاخص‌هاي " فقدان آگاهي هيجاني"، "عدم پذيرش پاسخ‌هاي هيجاني" و "عدم وضوح هيجاني" اختلاف معني داري بين ميانگين‌ها در گروه‌هاي عادي و اضافه وزن و عادي وجود داشت (05/0> p-value). ميانگين گروه‌هاي عادي با بي اشتهايي رواني و بي اشتهايي رواني با اضافه وزن اختلاف معني داري ندارند.

64595