282

Investigating the Relationship between Empowerment and Job Conflict and Employment Addiction to Employees (Study Case: National Iranian Oil Products Distribution Company - Urmia Region)

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي-توسعه منابع انسالني

دانشگاه پيام ئنور خوي

98-99

99/10/07

خوب

مجلد-182

دكتر امير لعلي سرابي

دكتر زهرا فروتني

هدف تحقيق حاضر بررسي رابطه توانمندسازي با درگيري شغلي و اعتياد به پركاري كاركنان شركت ملي پخش روش اجرا بصورت توصيفي- همبستگي انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه كاركنان شركت ملي پخش فرآورده هاي نفتي منطقه اروميه بود. حجم نمونه بر اساس جدول مورگان حدود 175 نفر برآورد شد. همچنين روش نمونه گيري بر اساس نمونه گيري تصادفي ساده بود. براي جمع آوري داده ها از نمونه آماري، از سه پرسشنامه توانمندسازي كاركنان (احساس شايستگي – خودمختاري - موثر بودن - معني داري - اعتماد توانمندسازي) بر اساس نظريه وتن و كمرون (2002)، پرسشنامه درگيري شغلي مگينسون و كلاتربرگ (1998) و پرسشنامه اعتياد به پركاري مارلي ماچلويتز (1980) استفاده گرديد. پرسشنامه ها بصورت پايلوت ميان 30 نفر از نمونه آماري توزيع و مورد آزمون قرار گرفت و مقدار آلفاي كرونباخ براي پرسشنامه ها برابر عدد 87/0 محاسبه گرديد. جهت تجزيه و تحليل داده ها و فرضيات از نرم افزار آموس استفاده شد. بر اساس نتايج به دست آمده بين توانمندسازي و ابعاد آن بر درگيري شغلي كاركنان رابطه مستقيم و معني داري وجود دارد. همچنين توانمندسازي كاركنان و ابعاد آن نيز بر اعتياد به پركاري آنان تاثير منفي و معني داري دارد. كلمات كليدي: توانمندسازي، درگيري شغلي، اعتياد به پركاري فرآورده هاي نفتي منطقه اروميه بود. تحقيق حاضر از لحاظ ماهيت مسأله و هدف، تحقيق كاربردي بوده و از نظر

1400/09/14

محمد حسن كريمي

64043