122

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركز گرمسار

1397

دكتر منصوره نيكو گفتار

امروزه برخي از خانواده هاي ايراني به تناسب علاقه اي كه به حيوانات خانگي دارند به دنبال نگهداري از حيوانات خانگي هستند. از اين رو هدف از اين مطالعه، مقايسه سلامت اجتماعي، ويژگي هاي شخصيتي و احساس تنهايي افراد با و بدون حيوان خانگي بود. اين مطالعه، نمونه اي از200نفر كه با احتساب 16 داده پرت شده، 184(81 مرد و 103 زن ) نفر ساكنين شهر كرج انجام گرفت(ميانگين سن مردان 68/33 سال و ميانگين سن زنان 97/31 سال ) كه دامنه سني آنها از 13 تا 65 سال گسترده شده و به صورت نمونه در دسترس انتخاب شدند. آنها به ابزار پژوهش فرم كوتاه پرسشنامه NEO (كاستا و مك كري، 1985 )، پرسشنامه سلامت اجتماعي(كييز، 2004)، مقياس احساس تنهايي(راسل، 1996 ) و پرسشنامه ارتباط با حيوان خانگي (پورسكي،هندريكس، اي مزير، ساموئلسون، 1987) پاسخ دادند. نتايج حاصل از تحليل آزمون تي استودنت نشان داد كـه ميانگين ويژگي روان نژندي در افراد گروه داراي حيوان خانگي بيشتر از ساير افراد است، اما ميانگين دلپذير بودن در گروه بدون حيوانات خانگي بيشتراست. بنابراين مي توان بيان كرد كه بين دو گروه از لحاظ ويژگي شخصيتي روان نژندي و دلپذير بودن تفاوت معناداري وجود دارد و از نتايجي كه براي سلامت اجتماعي به دست آمد، مي‌توان بيان كرد كه ميانگين سلامت اجتماعي در افراد گروه بدون حيوان خانگي بيشتر از گروه افراد داراي حيوان خانگي است، بنابراين بين دو گروه از لحاظ سلامت اجتماعي تفاوت معناداري وجود دارد. ميانگين احساس تنهايي در صاحبان حيوانات خانگي بيشتر از گروه بدون حيوان خانگي است اما اين تفاوت از لحاظ آماري معنادار نيست بنابراين فرضيه سوم تأييد نميشود

63706