24022پ

Investigating the relationship between environmental education and urban living culture with the mediating role of social networks

كارشناسي ارشد

محيط زيست گرايش آموزش محيط زيست

مركز تهران جنوب

1400

1400/06/31

عالي

94ص

سيدمحمد شبيري

مهديه رضايي

83-88ص

Environmental Education, Urban Viability Culture, Social Networks

مركز تهران جنوب

هدف پژوهش حاضر، مطالعه رابطه بين آموزش محيط زيست و فرهنگ زيستپذيري شهري با نقش ميانجيگري شبكههاي اجتماعي بود. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه گردآوري دادهها، از نوع پژوهشهاي كمي با رويكرد همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه شهروندان منطقه 41 تهران در سال 4111 بودند كه به دليل تعداد زياد جامعه آماري، تعداد آنها بصورت نامحدود در نظر گرفته شد. در نهايت 481 نفر از طريق فرمول كوكران براي حجم نمونه محاسبه شد كه جهت اطمينان بيشتر 111 نفر مورد مطالعه قرار گرفته است . براي جمع آوري دادهها از پرسشنامههاي محقق ساخته استفاده شده كه روايي آنها از طريق روايي محتوايي با استاده از فرمول لاوشه و پايايي آنها با محاسبه آلفاي كرونباخ مورد تاييد قرار گرفته است. تجزيه و تحليل داده هاي پژوهش نيز با استفاده از نرم افزار ايموس انجام شد. نتايج نشان داد، بين آموزش محيط زيست و فرهنگ زيست پذيري شهري و شبكههاي اجتماعي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد، همچنين بين شبكه هاي اجتماعي با فرهنگ زيست پذيري شهري رابطه مثبت وجود دارد. نتايج آزمون تحليل رگرسيون نيز حاكي از اين بود كه متغير شبكههاي اجتماعي داراي بيشترين قدرت پيش بيني معنادار براي متغير فرهنگ زيستپذيري شهري است. در نهايت چون مقدار اثر غير مستقيم از اثر مستقيم كمتر شده است مي توان نتيجه گرفت كه شبكههاي اجتماعي نقش ميانجي در بين متغيرهاي آموزش محيط زيست و فرهنگ زيست پذيري شهري را ايفا نميكند كه اين موضوع لزوم توجه به ظرفيت شبكههاي اجتماعي با توجه به تعداد بالاي كاربران آنها براي آموزش محيط زيست و ارتقاي فرهنگ زيستپذيري شهري را يادآور ميسازد.

1400/08/11

63433