67

كارشناسي ارشد

مديريت استراتژيك

دانشگاه پيام نور مركز گرمسار

1398

دكتر محمد علي ناظرياني

امروزه نقش رهبران در بهره گيري از منابع نامشهود بسيار ملموس است؛ در اين بين انتخاب سبك رهبري مناسب مي تواند در راستاي بهبود يكي از منابع نامشهود كه دانش است نقش مهمي داشته باشد. هدف اصلي پژوهش تعيين رابطه بين رهبري تحول گرا در سازمان و رشد و توسعه دانش بوده است. روش تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر ماهيت توصيفي – همبستگي بوده است. جامعه آماري تحقيق كاركنان شاغل در سازمان صندوق هاي بازنشستگي، پس انداز و رفاه كاركنان صنعت نفت بوده است؛ حجم اعضاي جامعه آماري برابر با 370 نفر بوده است، محقق با استفاده از فرمول كوكران حجم نمونه را برابر با 200 نفر تعيين نمود و روش به صورت تصادفي طبقه ي بوده است. براي گردآوري داده ها از يك پرسشنامه استاندارد 59 گويه ي در اين تحقيق استفاده گرديده بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار SPSS21 استفاده شده است. نتايج نشان دهنده اين بود كه بين رهبري تحول گرا در سازمان و رشد و توسه دانش رابطه وجود داريد . در اين پژوهش ملاحظه گرديد بين ملاحضات فردي و رشد و توسعه دانش رابطه مثبت و معناداري به اندازه 0.521 وجود دارد .همچنين بين انگيزش الهامي و رشد و توسعه دانش در سازمان رابطه مثبت و معناداري به اندازه ي 0.544 برقرار است و نيز مشخص گرديد بين انگيزش فكري و رشد و توسعه دانش در سازمان رابطه اي معنادار و مثبت به ميزان 0.419 برقرار است و در پايان مشخص گرديد بين نفوذ ( كاريزما) با رشد و توسعه دانش رابطه مثبت و معناداري به ميزان 0.506 وجود دارد

63162