چكيده
در پژوهش حاضر خشنودي شغلي بين كاركنان رسمي و كاركنان غير رسمي شركت مديريت طرح هاي صنعتي ايران (IPMI ) مقايسه گرديد . تعداد 72 نفر از كاركنان رسمي و 30 نفر كاركنان غير رسمي به روش سرشماري بعنوان نمونه تحقيق مورد بررسي قرار گرفتند . رسمي و غير رسمي بودن كاركنان بعنوان متغير مستقل وخشنودي شغلي به عنوان متغيرهاي وابسته در نظر گرفته شد . فرضيات اين پژوهش بر مبناي وجود تفاوت بين خشنودي شغلي ميان آزمودني ها پايه گذاري شد .
ابزارهاي مورد استفاده در اين تحقيق شامل پرسشنامه 39 سؤالي شاخص توصيف شغل
( JDI يا رضايت شغلي) ويسوكي (1) و كروم (2) براي سنجش خشنودي شغلي مي باشند ، استفاده گرديد و همچنين براي تحليل دادهها از تجزيه و تحليل واريانس چند متغيري مانوا ضريب همبستگي ساده پيرسون و تست اثرات بين آزمودني ها استفاده شده است .نتايج نشان مي دهد به طور كلي بين خشنودي شغلي و مؤلفة پنجگانه آن در كاركنان رسمي و غير رسمي تفاوت معني داري وجود ندارد.
