پ224

Comparison of the feeling of social security of women living in dilapidated urban contexts with newly constructed contexts in District 12 of Tehran

كارشناسي ارشد

جامعه شناسي

دانشگاه پيام نور مركز پرند

94-95

1394/11/24

108ص

احمد بخارايي

شهناز صداقت زادگان

احساس امنيت اجتماعي، سرمايه اجتماعي ، بافت فرسوده، بافت نوساز، زنان

يكي از پيامدهاي گسترش شهرنشيني سريع، ايجاد محله¬هاي حاشيه¬نشين با بافت نابسامان و مسكن نابهنجار است، همچنين فضاهاي شهري امروزي مولفه¬اي براي وقوع نابهنجاري¬هاي شهري و عدم وقوع امنيت در شهر، است. بنابراين بررسي جنبه¬هاي كيفي و كمي امنيت چه از لحاظ كالبدي و چه از لحاظ اجتماعي در فضاهاي شهري امري ضروري است. در اين پژوهش به صورت موردي در منطقه 12 شهر تهران به مقايسه احساس امنيت اجتماعي زنان ساكن در بافت هاي فرسوده شهري با بافت هاي نوساز مورد بررسي قرار گرفته است. اهداف اين پژوهش شامل ميزان احساس امنيت اجتماعي زنان در بافت فرسوده و نوساز، مقايسه ابعاد احساس امنيت اجتماعي زنان در بافت فرسوده و نوساز، شناخت ويژگي¬هاي بافت فرسوده و نوساز، بررسي عوامل موثر بر احساس امنيت اجتماعي زنان با تأكيد بر سرمايه اجتماعي مي باشد. در پژوهش حاضر روش مورد استفاده براي مطالعه روش كمي از نوع پيمايشي است، داده¬ها از طريق پرسشنامه جمع آوري شده است، كه نشان داده است ميزان احساس امنيت اجتماعي زنان مورد مطالعه بالاتر از حد متوسط است. به عبارت ديگر احساس امنيت اجتماعي زنان ساكن در بافت فرسوده نسبت به زنان ساكن بافت نوساز پايين¬تر است. بنابراين اين نتيجه مبتني بر تأثير بافت شهري بر احساس امنيت اجتماعي دارد. تغيير فضاي فيزيكي و اجتماعي محلات سبب قابليت كنترل جرايم و انحرافات اجتماعي در محلات جرم خيز مي¬گردد و مي¬تواند سبب افزايش احساس امنيت و آرامش ساكنين گردد. بر اساس نتايج احساس امنيت مالي، جاني، جمعي، سياسي و شغلي در مناطق نوساز بالاتر است. پس به برنامه¬ريزان و سياستگذاران طرح نوسازي توصيه مي¬گردد كه با ارتقاء ساير ابعاد احساس امنيت اجتماعي همچون جاني، ارتباطي و ... سعي در تشويق ساكنين بافت فرسوده براي روي آوردن به نوسازي انجام دهند.

62493