پ219

كارشناسي ارشد دانشكده پيام نور رباط كريم (پرند)

حقوق خصوصي

دانشگاه پيام نور مركز پرند

1398-1399

1399/04/24

135ص

اصغر محمودي

رسول ابافت

تنصيف دارايي، ازدواج، دادگاههاي خانواده

بنيادي ترين قرارداد اجتماعي ،عقد ازدواج است. اين عقد در بطن و حاشيه¬ي خود موارد فني ريز و درشتي دارد.زوجين در برابر يكديگر از نظر شرع و قانون تكاليف مشتركي دارند اما جامعه از زنان انتظار دارد بخش اعظم فعاليت¬هاي خود را به اعضاي خانواده اختصاص دهد.اين رويه تا زماني كه زندگي مشترك ادامه دارد، براي تحكيم خانواده مفيد است،اما با تزلزل زندگي مشترك ،وضع تغير مي كند.حقوق ايران ،اصل استقلال مالي زوجين را پذيرفته است.به اين صورت كه درامدهاي به دست آمده توسط هر يك از زوجين در مدت زندگي مشترك ،به خودشان اختصاص دارد،به دين ترتيب زني كه بيشترين وقت يا درآمد خود را صرف زندگي مشترك كرده بعداز طلاق با چالش جدي مواجه مي¬گردد.از اين رو قانون-گذار درصدد حمايت از حقوق مالي زن برآمده است. حال سوال اين است كه براي زوجه مطلقه، چه حقوقي در نظر گرفته شده است؟ يكي از اين حمايت ها شروط ضمن عقد نكاح كه از جمله آن شرط تنصيف دارايي كه يكي از شروط بسيار ظريف و چالش برانگيزي است كه البته به آن در حد كفايت در متون حقوقي پرداخته نشده است. همچنين اجرت¬المثل ايام زوجيت و نحله از جمله حقوق مالي زوجه است كه پرداخت آن به وي در صورت مطالبه در زمان طلاق، دز قوانين موضوعه ايران و شرع مقدس، پيش بيني شده است.هرچند مدت مديدي از ورود شرط تنصيف به نظام حقوقي ما ميگذرد، اما در خصوص شرايط و قلمرو اين شرط،امكان جمع ان با نحله و اجرت المثل، ابهاماتي وجود دارد كه بررسي بيشتر را مي طلبد.

62316