1013

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي

دانشگاه پيام نور دامغان

1399

1399/10/24

فرهنگ برنامهريزي درسي/آموزش عالي

مهدي محمودي

هدف اين پژوهش شناسايي و تحليل عوامل مؤثر بر ارتقاي فرهنگ برنامهريزي درسي در آموزش عالي ايران )موردمطالعه: دانشگاههاي استان چهارمحال و بختياري( بود. اين پژوهش از نوع كاربردي و روش آن توصيفي –پيمايشي بود. جامعه آماري پژوهش اعضاء هيئتعلمي رسمي و غيررسمي دانشگاههاي استان چهارمحال و بختياري در رشتههاي برنامهريزي، مديريت، علوم تربيتي، روانشناسي و علوم اجتماعي بودند كه تعداد آنها بالغبر 78 نفر بود و از بين آنها با استفاده از فرمول كوكران تعداد 65 نفر بهعنوان نمونه تعيين و با روش طبقهاي تصادفي انتخاب گرديدند. ابزار مورداستفاده در اين پژوهش پرسشنامه بود كه بر اساس مصاحبه با اساتيد و بررسي مباني نظري تدوين شد. روايي پرسشنامه توسط استاد راهنما و كارشناسان تائيد و ضريب پايايي، با استفاده از فرمول آلفاي كرانباخ 0.949 برآورد گرديد. جهت تجزيهوتحليل اطلاعات از آمار توصيفي )فراواني، درصد، نمودار( و آمار استنباطي )تحليل عاملي( استفاده شد. يافتههاي پژوهش نشان داده است كه عوامل مؤثر بر ارتقاء فرهنگ برنامه درسي در دانشگاههاي استان چهارمحال و بختياري به ترتيب عبارتاند از: عامل سياسي 34.93 درصد؛ عامل اقتصادي 11.062 درصد، عامل مديريت 6.846 درصد، عامل فرهنگي 5.62 درصد و عامل انساني 5.143 درصد، درمجموع اين پنج عامل 63.605 درصد ارتقاي فرهنگ برنامهريزي درسي در دانشگاههاي استان چهارمحال و بختياري را تبيين ميكنند.

62281