3981پ

Characterization in childrenʹs stories Focusing on 30 works of the Center for the Intellectual Development of Children and Adolescents in 2013-17, age group c

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور گناباد

1399

1399/5/8

خوب

88ص.

خاتمي پور ، حامد

ذبيحي ، نرجس خاتون

82-84

Childrenʹs literature, story, characterization, intellectual development center, age group c

ايرانيان از سالهاي دور به كار تربيت كودك مشغول بوده اند و آن را وظيفه ي مهمي براي والدين مي دانسته اند، به نحوي كه نوشته اي از ادب كهن پارسي را نمي توان يافت كه به ضرورت تربيت كودك اشاره نكرده باشد؛ به همين دليل امروزه شاخه اي از ادبيات را ادبيات كودك تشكيل مي دهد كه به سه گروه نوجوان، كودك و خردسال تقسيم مي شود. ازآنجا كه ادبيات كودكان خصوصيات ويژه ي خود را دارند، تلاش نويسندگان كتاب كودك بر اين است كه اثرشان ويژگيهاي ذهني و شناختي كودكان را دارا باشد. يكي از مواردي كه نويسندگان را به هدفشان مي رساند استفاده از شخصيت پردازي در داستان است، زيرا كودك با شخصيت هاي داستاني همذات پنداري مي كند و همواره مي كوشد تا مشاهدات و دريافت هاي خود را از روابط موجود ميان شخصيت هاي داستان، زير يك مفهوم كلي به نام اصل درآورد و آن را به وسيله پردازش ذهن خود با مختصرترين عبارات به نام تعريف بيان كند و به همه ي موارد مشابه، عموميت دهد تا به واسطه ي آن مانع پراكندگي ذهن شود و در زندگي روزمره از آنها به عنوان الگو تقليد نمايد. هدف از پژوهش حاضر، بررسي شخصيت پردازي در 30 داستان كودك از انتشارات كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان گروه سني(ج) سال 96-1392 مي باشد كه از روش توصيفي تحليلي استفاده شده است. از نتايج مطالعات اين تحقيق درمي يابيم كه نويسندگان اين حيطه از تنوع بخشيدن به شخصيتهاي داستان بهره جسته اند و بيشتر از شخصيت اصلي براي پردازش شخصيتهاي داستاني خود استفاده كرده اند. به اين صورت مخاطب كودك به دليل تنوع شخصيتهاي داستان خلاق و جستجوگر بار مي آيد و با يافتن انگيزه اي دروني با تقليد از گفتار و رفتار شخصيتهاي اصلي داستان به الگو مناسبي در جامعه دست مي يابد.

1400/1/14

62110