23825پ

Explaining the doctrine of redemption in the view of the Qurʹan

كارشىاسي ارشد

فلسفه دين

مركز تهران جنوب

1399

1399/11/01

خوب

126ص

زينب شكيبي

سيد علي علم الهدي

116-124ص

ransom, Quran, forgery of caliph, descent, salvation

مركز تهران جنوب

محور بحث در اين تحقيق، تبيين آموزه فديه در نگاه قرآن است. آموزه فديه بر اين اصل استوار است كه در نتيجه گناه آدم، گناه در ماهيت انساني شكل ذاتي گرفته است و چون ذاتي است وراثتي هم خواهد بود. آثار تكويني گناه ذاتي، هبوط آدم و زندگي زميني است كه اين زندگي زميني او را با مرگ مواجه كرده است. تنها راه نجات از آثار تكويني گناه ريختن خون انساني است كه ماهيت نيمه خدايي دارد. آموزه فديه در اسطوره هاي اديان باستان هم مورد اعتقاد است. اين آموزه از اصول اساسي الهيّات مسيحي در مورد نجات مورد قبول همه فرقه هاي مسيحيت است. و صرف ايمان به اين آموزه نجات بخش است. در اين اعتقاد انجام عمل صالح در جهت رفع آلودگيهاي ظاهري و باطني هيچ گونه تاثيري ندارد. انحراف از راه حقيقت باعث كج فهمي و ايجاد آموزه هاي انحرافي خواهد شد كه هيچ سابقه اي در اصل دين ندارد. در اين پژوهش نخست اين آموزه در اعتقاد اسطوره اي اديان باستان مورد تبيين قرار گرفته است و در ادامه در دين عبراني ) يهوديت و مسيحيت ( مورد بررسي قرار گرفت. در ادامه اين پژوهش آموزه فديه مورد تبيين قرآن قرار مي گيرد. قرآن هبوط آدم را بر جعل خليفه الهي قرار داده است و گناه ذاتي را مردود دانسته است. در نگاه قرآن صيحيح نيست كه به خاطر گناه يك شخص، تمام انسان ها عقوبت شوند. همه گناه يكسان نيست و هر گناهي منجر به هلاكت ابدي نمي باشد. ايمان همه افراد هم در يك سطح نيست. ايماني نجات بخش است كه ثمره آن عمل صالح باشد عمل صالح تقويت كننده ايمان و هر دوي آن در تحت ولايت خدا و ولي الله باشد.

1399/11/26

61877