23777پ

Non-Contractual Civil Liability in Cyberspace

كارشىاسي ارشد

الهيات گرايش فقه و مباني حقوق اسلامي

مركز تهران جنوب

1398

1398/11/15

خوب

123ص

سيد محمّد صدري

حيدر اميرپور

112-121ص

civil liability, non-contractual liability, cyberspace.

مركز تهران جنوب

ژوهش كنوني تحقيقي است با عنوان تلاش شده است با بررسي مباني و منابع مسئوليت مدني و همچنين اركان مسئوليت غيرقراردادي در بستر فضاي مجازي، اعمّ از امكانات سختافزاري و نرمافزاري و همچنين شبكههاي اجتماعي مبتني بر آن، به مسئوليت خسارت وارده احتمالي از سوي ارائه كنندگان خدمات اينترنتي و كاربران بپردازد. با توجه به قوانين موضوعه، مانند: سياستهاي كلّي شبكههاي اطّلاع رساني رايانهاي از سوي شوراي عالي انقلاب فرهنگي و مقررات و ضوابطي چون آيين نامه نحوه اخذ و ضوابط فنّي نقطه تماس بين المللي و آيين نامه واحدهاي ارايه كننده خدمات اطّلاع رساني و اينترنت (رساها)، مسئوليت مدني شركتهايي كه در اين زمينه فعاليت دارند؛ تبيين ميشود و كاربران خدمات اينترنتي به هر نحو، مكلّف به رعايت حقوق ساير كاربران حقيقي و حقوقي در فضاي مجازي هستند. رعايت حريم خصوصي افراد، رعايت حقوق مالكيت معنوي به شكلهاي مختلف، عدم توليد و عرضه انواع ويروسها، بدافزارها و ترسافزارها و عدم نفوذ و هك كردن سيستمهاي رايانهاي مصاديقي از مسئوليت بازيگران فضاي مجازي است. مبناي بررسي خسارات و نسبت آن به كاربران دنياي مجازي بر اساس ايجاد ضرر، رابطه سببيّت بين كاربر و ضرر وارده و اثبات تقصير آنها خواهد بود. در فقه اسلامي نيز قواعدي همچون قاعدهي لاضرر، قاعدهي اتلاف، قاعدهي تسبيب و قاعدهي ضمان يد به عنوان مبناي بررسي ضرر و انتساب آن به مرتكب مطرح شده است. تمامي اين مباني و اركان مسئوليت غيرقراردادي كاربران فضاي مجازي را نسبت به اعمال خود، مسئول تلقّي ميكند و مكلّف به جبران خسارت وارده به زيانديده ميداند. روشهاي جبران خسارت (مادّي و معنوي) به روش اعاده به وضع سابق يا پرداخت وجه نقد جهت جبران ضرر و زيان حاصل از اقدام زيانزننده در فضاي مجازي ميباشد.

1399/10/24

61602