پ.ر.و18

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

پيام نور شيراز

1397-98

1398/06/28

78ص.

تابع بردبار،فريبا

اسلمي،الهه

كتابنامه:ص.65-73

پژوهش حاضر با هدف پيش بيني تحريك پذيري نوجوانان بر اساس پيوند والديني و آسيب هاي دوران كودكي انجام گرفت. طرح پژوهش در زمره طرح هاي همبستگي قرار دارد و جامعه ي آماري پژوهش را تمامي نوجوانان شهر شيراز تشكيل دادند كه در سال 1398 در اين شهر زندگي مي كردند. نمونه در پژوهش حاضر تعداد 175 نفر از نوجوانان شهر شيراز مي باشند كه با روش نمونه گيري خوشه اي )به دليل گسترده بودن جامعه آماري( جهت انجام پژوهش گزينش شد. ابزار مورد استفاده گوردن پاركر، هيلاري تاپلينگ و ال. )PBI( در پژوهش حاضر عبارت بود از: پرسشنامه پيوند والديني بي. بران ) 1979 (، مقياس آسيب هاي دوران كودكي محمدخاني، محمدي، نظري و صلواتي ) 2003 ( و پرسشنامه تحريك پذيري باس و پلومين ) 1984 (. داده هاي حاصل با استفاده از آزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون و آزمون تحليل رگرسيون چند گانه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج پژوهش حاكي از آن بود كه بعد آزار جسمي به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني تحريك بعد آزار عاطفي به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني تحريك .)p>0/ پذيري مي باشد ) 001 پذيري مي باشد و بعد غفلت به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني تحريك پذيري همچنين بعد مراقبت به صورت منفي و معناداري قادر به پيش بيني تحريك .)p>0/ مي باشد) 001 پذيري مي باشد و بعد حمايت افراطي به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني تحريك پذيري نتايج نشان مي دهد كه افرادي كه داراي سابقه آزار جسمي دوران كودكي بوده .)p>0/ مي باشد) 001 نسبت به وارد شدن به حوزه ي رفتارهاي اجتماعي اتخاذ » نگرش سهل گيرانه « اند، با احتمال بيشتري مي كنند. با توجه به تاثير پيوندوالديني بر تحريك پذيري نوجوانان پيشنهاد مي شود كه آموزش هاي مربوط به فرزندپروري به والدين داده شود

61286