پ.م466

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش: مديريت منابع انساني

پيام نور شيراز

1398-99

1398/11/08

115ص.

احمدي،مهرداد

جاجرمي زاده،محسن

كتابنامه:ص.105-107

يكي از مهم ترين چالش هايي كه سازمانهاي امروزي با آن مواجه هستند، مديريت بحران است. بنابراين، هدف از اين تحقيق مطالعه بررسي چگونگي تاثيرمديريت دانش بر مديريت بحران با نقش ميانجي فرهنگ سازماني خواهد بود. اين پژوهش با نحوه گردآوري اطلاعات، توصيفي-همبستگي و از نظر هدف كاربردي مي باشد. جامعه آماري شامل 71 نفر از كاركناني بود كه در سازمان فرمانداري شهرستان هاي ممسني و رستم مشغول به كار بودند. حجم نمونه از آنجا كه جامعه آماري محدود مي باشد از روش تمام شمار استفاده گرديد. ابزار اندازه گيري سه پرسشنامه شامل پرسشنامه هاي استاندارد شده مديريت دانش: كنراد و نيومن( 1999 )، فرهنگ سازماني: دنيسون( 2000 ) و مديريت 0 مي باشد. همچنين، / 0 و 9 /79 ،0/ بحران: محمدي( 1389 )كه پايايي اين پرسشنامه ها به ترتيب 89 جهت تعيين روايي پرسشنامه، ابزار مورد نظر در اختيار اساتيد و صاحب نظران ذيربط قرار داده شد. درنهايت، يافته هاي پژوهش حاضر نشان داد كه مديريت دانش و فرهنگ سازماني بر مديريت بحران تاثير معني داري دارند؛ همجنين بين مديريت بحران و ابعاد مديريت دانش ، بين فرهنگ سازماني و ابعاد مديريت دانش رابطه معني داري وجود دارد. و نهايتا اينكه، نتايج تحقيق نشان داد كه حدود 66 درصد از واريانس مديريت بحران توسط متغير فرهنگ سازماني و 15 درصد توسط مديريت دانش در مدل رگرسيوني تبيين ميشود.

61273