پ.م.456

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

پيام نورشيراز

1397-98

1398/06/30

114ص.

جاجرمي زاده،محسن

عباسي،نرگس

كتابنامه :ص.102-107

هدف از انجام اين تحقيق، بررسي رابطۀ مديريت استعداد و بهره‌وري نيروي انساني با در نظر گرفتن نقش ميانجي‌گري خلاقيت سازماني در شركت آب و فاضلاب شيراز (آبفا) است. اين پژوهش از لحاظ جهت‌گيري و هدف، از نوع پژوهش‌هاي كاربردي مي‌باشد. جامعۀ آماري اين پژوهش شامل 130 نفر از كارشناسان و مديران شركت آبفاي شيراز است كه از اين ميان، با توجه به فرمول كوكران، نمونۀ پژوهشي 97 نفر محاسبه گرديد و براساس آن پژوهشگر اقدام به توزيع پرسشنامه‌ها در شركت مذكور نمود. ابزار اصلي جمع‌آوري اطلاعات و اندازه‌گيري متغيرهاي تحقيق، پرسشنامه بوده و براي تعيين روايي آن از متخصصان مديريت و جهت برآورد پايايي، از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده گرديد. مقدار ضريب آلفاي كرونباخ هر سه پرسشنامه بالاي 7/0 به دست آمد كه نتيجه‌اي مطلوب است. همچنين به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از دو نرم‌افزار SPSS 24 و ليزرل بهره گرفته شد. طبق نتايج به دست آمده، ميانگين متغير مديريت استعداد و خلاقيت سازماني كوچك‌تر از ميانگين فرضي (3) بوده و ميانگين متغير بهره‌وري نيروي انساني بالاتر از آن. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه بر اساس نظر كارشناسان و مديران شركت آبفاي شيراز، بهره‌وري نيروي انساني وضعيتي مطلوب داشته و دو متغير ديگر -در اين سازمان- وضعيتي نامطلوب دارند. در مورد روابط ميان متغيرها نيز بايد به اين نكتۀ مهم اشاره داشت كه رابطۀ مديريت استعداد و بهره‌وري نيروي انساني و همچنين رابطۀ خلاقيت سازماني و بهره‌وري نيروي انساني روابطي مثبت و معنادار بوده‌اند، اما رابطۀ مديريت استعداد و خلاقيت سازماني تنها در سطوح افراد با تحصيلات تكميلي (كارشناسي‌ارشد و دكتري) مثبت و معنادار بوده است. در نهايت (با توجه به روابط ذكر شده) بايد گفت كه متغير خلاقيت سازماني -به عنوان متغير ميانجي- مي‌تواند از طريق تحصيل‌كردگان مقاطع پساكارشناسي تأثيري مثبت بر رابطۀ مديريت استعداد و بهره‌وري نيروي انساني در شركت آبفاي شيراز داشته باشد.

61212