23729پ

Comparison of the effect of semantic processing on implicit number-place association in adolescents with ADHD and attention deficit disorder

كارشىاسي ارشد

روانشناسي باليني

مركز تهران جنوب

1399

1399/07/20

بسيارخوب

90ص

سوسن عليزاده

احمد عليپور

77-88ص

Attention Deficit Hyperactivity Disorder, Semantic Processing, Implicit Number-Location Association

مركز تهران جنوب

چكيده هدف از پژوهش حاضر مقايسه اثر پردازش معنايي بر تداعي ضمني عدد- مكان در نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالي و نقص توجه بود. طرح پژوهش حاضر توصيفي و از نوع علي-مقايسهاي مي باشد. جامعه آماري شامل نوجوانان مبتلا به اختلال بيش فعالي و نقص توجه 12 تا 19 شهر تهران است كه در شش ماهه اول سال 1399 در مراكز درماني و آموزشي توسط متخصص شناسايي و تحت درمان و آموزش بودند. روش نمونه گيري به صورت در دسترس و هدفمند انجام شد. تعداد 90 نفر ) 30 نفر با اختلال بيش فعالي و 30 نفر با اختلال نقص توجه و 30 نفر بدون اختلال( بودند. آزمون IAT توسط گرينوالد، مك قي و شوارتز ) 1998 ( و مقياس درجه بندي SNAP-IV سوانسون، نولان و پلهام ) 2001 ( بر روي آزمودني ها اجرا شد. تجزيه و تحليل يافته ها با استفاده از تحليل واريانس و اندازه گيري مكرر انجام شد. نتايج تجزيه و تحليل يافته ها نشان داد كه فراواني پاسخ هاي درست در هر سه گروه در دو سطح عددي و نوشتاري داراي تفاوت معنادار هستند. به شكلي كه گروه سالم بيشترين پاسخ هاي صحيح و گروه داراي نقص توجه كمترين تعداد پاسخهاي صحيح را داده اند. همچنين در هر سه گروه تعداد پاسخهاي صحيح به تداعي ضمني عددي بيش از پاسخ هاي صحيح به تداعي ضمني نوشتاري نمرات است. همچنين زمان واكنش به آزمون تداعي ضمني عددي و نوشتاري در دو گروه تفاوت معنادار داشته و در مجموع ميانگين زمان واكنش به تداعي نوشتاري بيش از تداعي عددي نمرات بوده است. درضمن اين تفاوت بين گروه سالم و گروه بيش فعال در آزمون تداعي عددي و آزمون تداعي نوشتاري معنادار نبودهو تفاوتي نداشت، اما ميانگين زمان واكنش گروه داراي نقص توجه در هر دو آزمون با گروه سالم و بيش فعال داراي تفاوت معنادار بوده و از هر دو آنها بيشتر است. در ادامه مشخص شد كه پديده اسنارك يا اختلاف زمان واكنش دست راست و چپ در تداعي ضمني عددي و نوشتاري بين سه گروه آزمودني تفاوت معناداري داشت. اين اختلاف در تداعي عددي، در دو گروه بزرگي اعداد هم تفاوت معنادار داشته و اختلاف دست راست از چپ براي اعداد كوچك بيش از اعداد بزرگ بوده است. همچنين تعامل بين بزرگي اعداد و گروههاي آزمودني نيز معنادار بوده و اختلاف زمان واكنش در اعداد كوچك و بزرگ تنها در گروه سالم معنادار شد، اما در گروه بيش فعال و داراي نقص توجه معنادار نبود. اختلاف زمان واكنش دست راست و چپ تداعي ضمني نوشتاري، نيز در بين سه گروه آزمودني تفاوت معناداري دارد. به شكلي كه اين اختلاف براي اعداد بزرگ بيش از اعداد كوچك بوده است. همچنين اين كه اختلاف زمان واكنش در اعداد كوچك و بزرگ تنها در گروه سالم معنادار است، اما در گروه بيش فعال و داراي نقص توجه معنادار نبوده است.

1399/08/18

61190