3884پ

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي - تحقيقات آموزشي

دانشگاه پيام نور پرديس

1396

151ص.

جمالزاده

فتح اللهي ، احمد

هدف اصلي از پژوهش حاضر تعيين رابطه ي سرمايه ي فكري با قابليت يادگيري و نوآوري در تدريس معلمان دوره ي ابتدايي مدارس دولتي منطقه 4 سال تحصيلي 96 – 95 بود .پژوهش حاضر از نظر اهداف ،كاربردي و از نظر نوع داده هاي جمع آوري شده ،كمي و از نظر ماهيت و نوع مطالعه از نوع همبستگي مي باشد .جامعه آماري در پژوهش حاضر عبارت است معلمان مقطع ابتدايي منطقه 4 آموزش و پرورش تهران .تعداد اين افراد مشتمل بر 987نفر .تعداد نمونه ها نيزبا بهره گيري از فرمول كوكران عبارت است از 276 كه 97 نفر مرد و 179نفرزن از معلمان ابتدايي منطقه 4 مي باشد .به منظور سنجش سرمايه ي فكري از پرسشنامه بونتيس (1998) بهره گرفته شده است و داراي 30 سوال بسته پاسخ است .به منظور سنجش قابليت يادگيري از پرسشنامه چيوا(2007)با 14 سوال و مقياس هفت درجه اي استفاده شد .به منظور سنجش نوآوري از پرسشنامه نوآوري توسط مارتين پاتچن بهره برده شده است .به منظور تجزيه و تحليل آماري spss بهره گرفته شد.براساس يافته ها رابطه ي معناداري بين سرمايه فكري با قابليت يادگيري معلمان وجود دارد و با افزايش سرمايه فكري در مدرسه ،قابليت يادگيري معلمان افزايش مي يابد .رابطه ي معناداري بين سرمايه فكري با آزمايشگري ،خطر پذيري ، تعامل با محيط ، گفتگو، تصميم گيري مشاركتي معلمان، وجود دارد .بر اساس يافته هاي به دست آمده بين سرمايه ي فكري با نوآوري معلمان رابطه ي معناداري وجود ندارد .

1399/7/22

61035