23626پ

كارشناسي ارشد

روانشناسي گرايش : روانشناسي عمومي

مركز تهران جنوب

1399

1399/04/16

بسيارخوب

138

مهديه رحمانيان

احمد عليپور

126-137ص

synchronization of brain waves, binaural beats, symptoms of sleep disorders

مركز تهران جنوب

پژوهش حاضر با هدف بررسي اثر بخشي هماهنگ سازي امواج مغزي به وسيله اصوات بين آئورال بر بهبود نشانه هاي اختلال خواب انجام پذيرفت. روش تحقيق در اين پژوهش از نوع تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون همراه با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل همه 20 سال شهر تهران در سال 1398 بودند كه بخاطر مشكلات بيخوابي به كلينيك هاي ~ افراد 60 روانپزشكي شهر تهران مراجعه داشتند. حجم نمونه مورد مطالعه در پژوهش حاضر شامل 24 نفر بود كه به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب و بطور تصادفي به دو گروه آزمايش و كنترل تقسيم شدند. جهت جمع آوري داده ها از دستگاه ثبت امواج مغزي با استفاده از نقشه برداري مغز و پرسشنامه كيفيت خواب پيتزبورگ استفاده شد. همچنين از دستگاه هماهنگ سازي اصوات بين آئورال به عنوان مداخله در گروه آزمايش استفاده شد. از آنجا كه متغير وابسته يا بيخوابي در پژوهش حاضر داراي ابعاد چندگانه بود و احتمال همبستگي و همپراشي بين مؤلفه ها وجود داشت، لذا از تحليل كوواريانس چندمتغيري (مانكووا) براي تحليل فرضيه ها استفاده شد. داده هاي بدست مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج تحليل SPSS آمده از پژوهش با استفاده از نرم افزار كوواريانس چندمتغيري نشان داد كه هماهنگ سازي اصوات بين آئورال روش مناسبي براي بهبود معنادار در مشكلات بيخوابي بيماران بوده و مداخله باعث تفاوت دو گروه با يكديگر در مرحله پس آزمون شده بود. همچنين نتايج آزمون ضريب اثر يا ات ا نشا ن دا د ك ه هماهنگ سازي با اصوات بين آئورال بيشترين تأثير را بر مؤلفه تأخير در به خواب رفتن در آزمون بيخوابي داشته است. بر اين اساس نتايج پيرامون فرضيه هاي تحقيق مورد بحث و نتيجه گيري قرار گرفت و محدوديت ها و پيشنهاد هاي مرتبط با يافته ها ارائه شد.

1399/05/28

60309