RA 49

كارشناسي ارشد

روانشناسي

دانشگاه پيام نور مركز نجف آباد

1398

98/4/18

91ص

سارا قرباني

suicide tendency , defense mechanisms , excitement set- out of depressed teenagers , , distress tolerance

هدف از تحقيق حاضر ارائه مدل پيش بيني ميزان تمايل به خودكشي براساس تحمل پريشاني و مكانيزم هاي دفاعي باتوجه به متغير تعديل كننده دشواري تنظيم هيجان در نوجوانان افسرده بود. طرح پژوهش حاضر از نوع توصيفي-همبستگي با مدل معادلات ساختاري بود. جامعه پژوهش حاضر نوجوانان داراي اختلال افسردگي و خودكشي بودند كه به بيمارستان روانپزشكي مدرس در شهر نجف آباد مراجعه كرده بودند. از بين اين مراجعه كنندگان 150 نفر از اين نوجوانان به صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات پژوهش شامل مقياس هاي تمايل به خودكشي (SBA – R)، مقياس سبك هاي دفاعي، مقياس دشواري در تنظيم هيجاني و مقياس تحمل پريشاني بود. جهت تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي آماري ضريب همبستگي و تحليل از نرم افزارهاي PLS-8 , SPSS-24 استفاه شد. يافته ها نشان داد كه بين ميزان تمايل به خودكشي براساس تحمل پريشاني رابطه وجود دارد. همچنين نتايج پژوهش نشان داد در ميزان تأثير كل دشواري تنظيم هيجان با تمايل به خودكشي با ميزان تأثير 38/0 را داشت. با ميانجي قرار گرفتن دشواري تنظيم هيجان هيجان تأثير متغيرهاي تحمل پريشاني و مكانيزم هاي دفاعي رشد يافته، نوروتيك و رشد نايافته به ترتيب 068/0، 042/0، 016/ و 086/0 بود. نتايج: نتايج نشان داد براي پيشگيري از خودكشي بايد مكانيسم هاي دفاعي پخته، تحمل پريشاني و تنظيم هيجان را بهبود بخشيد.

99/5/4

سميه طاهري

60257