پ.ت.1870

The effect of three exercise methods of HIIT، HIT & MIT on Darpp32, pp1gene expression in the liver of wistar male rat

كارشناسي ارشد

فيزيولوژي ورزشي- فيزيولوژي كاربردي

مركز كرج

98

98/11/02

قابل قبول

48ص.

نقيبي، سعيد

برزگري، علي

ص:40-47

پ استاد راهنما نقيبي، سعيد , پ استاد مشاور برزگري، علي

مطالعات تمرين هاي پرشدت را عاملي براي افزايش گليكوژنوليز كبدي دانسته و ذخاير گليكوژن كبدي كاهش مي يابد و انرژي رساني به بافت هاي ديگر كم مي شود و ذخيره گليكوژن در تمرينهاي با شدت كم و متوسط از حالت بي تمريني بيشتر است. در اين مطالعه براي اولين بار اثر 3 نوع شدت تمرين هوازي را بر روي بافت كبد و بررسي ژن هاي دخيل در سنتز گليكوژن انجام شد. در اين مطالعه تجربي 32 سر رت نر نژاد ويستار با ميانگين سني 2 ماه و وزن 250 گرم انتخاب شد. موش¬ها به مدت 8 هفته پروتكل تمرين MIT,HIT,HIIT انجام شد. بر اساس اين روش زمان خالص تمرين در هر گروه بر اساس زمان، شدت و تكرار وهله هاي كار محاسبه گرديد. در نهايت موش ها بيهوش و خونگيري و جداسازي بافت صورت گرفت. داده هاي حاصل از دستگاه Real time به روش 2ΔΔct اندازه گيري و آناليز شدند. نتايج نشان مي دهد كه سطح بيان ژن PP1 در گروه , MIT HIT و HIITدر مقايسه با كنترل كاهش معناداري داشته است (P<0.001). سطح بيان ژن DARPP32 در گروه , MIT HIT و HIITدر مقايسه با كنترل افزايش معناداري داشته است (P<0.001). تمرين هاي استقامتي به مدت 8 هفته مي تواند باعث كاهش بيان ژن پروتئين فسفاتاز-1 و افزايش ميزان بيان ژن هاي Darpp32 شود. با توجه به نتايج پژوهش حاضر مي¬توان نتيجه گرفت كه 8 هفته فعاليت هاي ورزشي هوازي باعث بهبود عملكرد متابوليسم گليكوژن و مسير انسولين مي شود و يك ماركر جديد در شناسايي ديابت باشد.

99/05/03

كشت كار، زهرا

60166