hb 9808

The Effect of Social Capital on Economic Growth in Iran

كارشناسي ارشد

علوم اقتصادي

دانشگاه پيام نور مركز بابل

1396-1398

1398/08/23

سالم

71ص

محمد رضا پورقربان

محمد حسين احسانفر

سرمايه اجتماعي در كنار ساير متغيرهاي موجود در تابع توليد مي‌تواند بر رشد اقتصادي كشور اثرگذار باشد. از اينرو تحقيق حاضر در نظر دارد تا ميزان اثر اين متغير را بر رشد اقتصادي به همراه متغيرهايي چون سرمايه انساني و تشكيل سرمايه ثابت ناخالص بسنجد. هداف اصلي اين پايان‌نامه بررسي رابطه سرمايه اجتماعي و رشد اقتصادي در اقتصاد ايران طي دوره 1370 تا 1396 بوده است و با كمك نرم افزار ايويوز مدل تحقيق برآورد گرديد. در ابتدا و قبل از برآورد روابط بلندمدت و كوتاهمدت متغيرها، آزمون مانايي انجام شد كه بر اساس آن متغير رشد سرمايه انساني و رشد اقتصادي در سطح و دو متغير لگاريتم سرمايه اجتماعي و لگاريتم تشكيل سرمايه ثابت با وقفه مانا شدند. براي تحليل روابط بلندمدت و كوتاه‌مدت بين متغيرها، از رهيافت خودتوضيح با وقفه‌هاي گسترده استفاده گرديد. در اين مطالعه مدل برآوردي به صورت لگاريتمي بوده است. نتايج كوتاه‌مدت و بلندمدت نشان داد كه سرمايه اجتماعي بيشترين اثر را در كوتاه‌مدت و بلندمدت بر رشد اقتصادي داشته است و اثر آن به ترتيب معادل 26/0 و 5/0 درصد برآورد گرديد. اين نتيجه مطابق با انتظارات تئوريك بوده و فرضيه تحقيق را تأييد كرده ‌است. هم‌چنين، نتايج نشان داد كه يك رابطه مثبت و معني‌دار بين متغيرهاي رشد سرمايه انساني و تشكيل سرمايه ثابت ناخالص با رشد اقتصادي وجود داشته است. رشد سرمايه انساني هم در كوتاه‌مدت و هم در بلندمدت كمترين اثر را بر رشد اقتصادي داشته است. در ادامه، پايداري ضرايب با استفاده از آزمون عدم وجود شكست ساختاري در سطح معني‌داري 5% در طي دوره مورد بررسي تأييد شد. همچنين، در مدل مورد بررسي، حدود 53/0 درصد از ميزان انحراف تابع از مسير بلند‌مدت خود در دوره‌ي بعد تصحيح شده و بدين ترتيب حركت به سمت تعادل بلندمدت صورت گرفت.

1398/12/128

تقي گلچوبي

59426