-
شماره راهنما
3571پ
-
پديد آورنده
عبدسيدي نيا ، سيد ميثم
-
عنوان
القاب عاميانه و هويت اجتماعي در ايران دوره ايلخاني
-
عنوان به انگليسي
Common nickname and social identity during Ilkanid Persi
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
تاريخ ايران دورۀ اسلامي
-
محل تحصيل
دانشگاه پيام نور همدان
-
سال تحصيل
1398
-
تاريخ دفاع
1398/4/17
-
مشخصات ظاهري
115ص.
-
استاد راهنما
فرخي ، يزدان
-
استاد مشاور
علي صوفي ، عليرضا
-
كتابنامه
97-101
-
توصيفگر فارسي
القاب عاميانه ، كنيه ، تاريخ اجتماعي ، ايلخانان ، هويت اجتماعي
-
توصيفگر لاتين
folk titles , Kenya , social history , Ilkhanids , social identity
-
چكيده
لقبگذاري در كنار نامگذاري اشخاص به عنوان يكي از جنبه هاي زندگي روزمره امري متداول و داراي پيشينه تاريخي است. به سخني ديگر لقب نام دوم يا تكميل كننده هويت اجتماعي اشخاص در جامعه محسوب مي شود. لقب براي ايجاد وجهافتراق بين افرادي كه داري يك نام هستند همچنين براي ستايش يا نكوهش فرد و يا بر اساس سن، پايه ومقام و وضعيت ظاهري و... به افراد اطلاق مي گردد. لقب ميتواند تشريفاتي باشد ويا براي تعيين هويت بكار رود.گاهي لقب به مثابه اسم دوم تلقي مي شود و گاهي مهم تر از اسم است و همچنين در بين مردم استعمال مستمردارد. با بررسي محتوا و مضمون القاب ميتوان از ويژگي هاي اجتماعي و فرهنگي آن جامعه آگاهي هاي ارزشمندي به دست آورد.
ايرانيان در دوران باستان به لقب وعنوان دلبستگي داشتند. ميتوان ايرانيان را در اين كار سر آمد ملل واقوام ديگر دانست. رواج زياد القاب وعناوين در تمدن اسلامي نيز كار ايرانيان بود. زيرا در ميان عربها تنها كنيه مرسوم بود. البته بايد گفت در ميان اعراب قبل و بعد از اسلام علاوه بر كنيه، لقب هاي محدود، فردي وخاص براي پيامبران و امامان، شاهان وخلفا كه در زمان حيات و يا بعد به آن شهرت مي يافتند. اين القاب بيشتر اوقات از سوي ديگران بر اساس اوصاف و ويژگي آن ها گذارده مي شد. از سوي ديگر جامعه ايران در دوره پيش از حكومت ايلخاني كه عمدتاً با دو سرچشمه فرهنگي اثر گذار فرهنگ ايراني و فرهنگ اسلامي –عربي روياروي بود. در دوره ايلخانان با عناصر تازه اي كه به همراه مغول ها به ايران وارد شدند، هم مواجه گرديد. كه تأثير آن را در تمامي ابعاد اجتماعي، سياسي، اقتصادي و فرهنگي مي توان مشاهده كرد. لقب هاي رايج در اين دوره به زبان ها و قوميت هاي مختلف تعلق داشته است كه عبارت بودند از؛ 1- دين اسلام وبه تبع آن زبان عربي در گسترش القاب عربي نقش بسزايي ايفا نموده است. 2- اقوامي پارسي كه از روزگاران ديرينه در ايران سكونت داشته اند كه در پيدايش القاب فارسي مؤثر بوده است. 3-اقوام مهاجم ومهاجر ترك و مغول كه در پيدايش القاب تركي و مغولي تأثير داشته است.4- نقش تأثيرگذار تصوف در پيدايش القاب صوفيانه كه تاثير بسزايي در اجتماع وفرهنگ واعتقادات و عقايد مردم داشته است.
-
تاريخ نمايه سازي
1398/10/24
-
شماره ركورد
58761
-
لينک به اين مدرک :