3540پ

Relationship between self-concept and self-efficency and academic motivation of girl students of first class of high school in Hamedan

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور همدان

1398

1398/3/8

عالي

103ص.

عرفاني ، نصراله

خرم‌آبادي ، يداله

74-83

self-concept, self-efficacy, motivational dimensions

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه خودپنداره و خودكارآمدي با ابعاد انگيزش تحصيلي دانش‌آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع توصيفي و همبستگي بود و جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانش آموزان دختر پايه اول دوره دوم متوسطه شهر همدان در سال تحصيلي 98-1397 بودند كه بر اساس فرمول تاباچينك و فيدل (2013) تعداد 107 نفر به عنوان گروه نمونه به صورت تصادفي مرحله اي از بين جامعه آماري انتخاب شدند. براي سنجش خودپنداره، از آزمون خودپنداره تنسي، براي سنجش خودكارآمدي از پرسشنامه نظامي، جروسلم و رالف شوارز و جهت سنجش انگيزش از پرسشنامه استاندارد انگيزش تحصيلي هارتر استفاده شد. تحليل داده‌ها با آزمون ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه توسط نرم افزار SPSSانجام شد. نتايج نشان داد بين خودپنداره و خودكارآمدي دانشآموزان رابطه مستقيم و معني‌داري وجود دارد و به نظر مي‌رسد خودپنداره با خودكارآمدي و عملكرد تحصيلي رابطه دوسويه دارند. يافته‌ها نشان داد كه بين خودپنداره و خودكارآمدي و انگيزش دروني و بيروني رابطه مستقيم و معني‌داري وجود دارد در حالي كه بين خودپنداره و خودكارآمدي با بي‌انگيزگي دانش‌آموزان رابطه مغكوس و منفي مشاهده شد. همچنين نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه به وسيله خودپنداره و خودكارآمدي مي‌توان انگيزش تحصيلي دانش‌آموزان را پيش‌بيني كرد. به بيان ديگر دانش‌آموزي كه خودپنداره مثبت و خودكارآمدي بالاتري دارد، از انگيزش تحصيلي بهتري برخوردار بوده و در زمينه درسي قوي‌تر عمل مي‌كند.

1398/10/14

58637