3440پ

The Analysis of Emerging Motifs in the Lyrics (Ghazals) of Saeb Tabrizi

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور كرج

1398

1398/4/5

بسيارخوب

138ص.

سرمدي ، مجيد

جعفرقليان ، طاهره

118-120

Indian (Hindi) literary style, Saeb, Motif, Visualization, theme composing, evocation network

موتيو اصطلاحي است كه در حوزه هاي مختلف از قبيل موسيقي، نقاشي، معماري، هنرهاي تجسمي و نمايشي و ادبيات (شعر و داستان)، كاربرد، تعاريف و مصاديق متفاوتي دارد. در اين پژوهش منظور ما از موتيو، واژگاني است با بسامد بالا كه شاعر بر محور آنها به طور متعدد و متنوع تصويرسازي، مضمون پردازي و ايجاد شبكۀ تداعي مي كند؛ مانند زلف، شبنم، حباب، اشك كباب، گردباد، عينك، گل كاغذي، و... . موتيو يكي از ابزارهاي اصلي شاعران سبك هندي و به ويژه صائب براي آفرينش مضمون تازه و خلق «معني بيگانه» است كه هدف نهايي از ايجاد سبك هندي به شمار مي رود. صائب علاوه بر موتيوهاي سنتي و قديمي، موتيوهاي جديد بسياري را نيز براي ساختن شعر به خدمت گرفته است. از آنجا كه شناخت موتيوهاي نو و بررسي كاركرد آنها در تجزيه و تحليل سبك و شيوۀ سخنوري صائب و نيز فهم بهتر مفاهيم و مضامين شعر او تأثير بسزايي دارد، نگارنده در اين پژوهش بر آن شد تا با روش توصيفي تحليلي به معرفي ده موتيو نوظهور در غزليات صائب بپردازد. در اين راستا شواهد مربوط به هر موتيو را بررسي و تصويرها و مضمون هاي گوناگوني را كه صائب پيرامون هر يك از آنها ايجاد كرده به تفكيك مورد تجزيه و تحليل قرار داد و تناسبات و پيوندهاي لفظي و معناييِ ميان الفاظ و اجزاي بيت (= شبكۀ تداعي) را نيز تشريح نمود. نتيجه اي كه از اين جستار به دست آمد اين است كه صائب با شگردِ نگريستن به يك پديده از زاويه هاي ديدِ متفاوت، مضامين و تصاوير بسياري بر پايۀ آن ايجاد مي كند و اين كه مي گويد «يك عمر مي توان سخن از زلف يار گفت» تنها يك دعوي بي معني نيست. پژوهش حاضر مي تواند مورد استفادۀ اهل تحقيق در زمينه هاي سبك شناسي، نقد ادبي و تحليل موتيو قرار گيرد.

1398/9/19

58355