-
شماره راهنما
35 مديريت
-
پديد آورنده
آريان، قاسم
-
عنوان
بررسي رابطه كار احساسي با تعارض كار-خانواده با نقش ميانجي تنش شغلي وتعديل كننده هاي حمايت اجتماعي و استقلال در كار پرستاران زن بيمارستان ايران شهر ايرانشهر
-
عنوان به انگليسي
The relationship between emotional labor and work-family conflict with mediating the role of job stress and social support advocates and independence in female nursesʹ work in Iranshahr hospital
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
مديريت دولتي گرايش مديريت تحول
-
محل تحصيل
مركز سيرجان
-
سال تحصيل
1397
-
تاريخ دفاع
1397/04/12
-
استاد راهنما
علي رضا فتحي زاده
-
استاد مشاور
محمد منتظري
-
چكيده
مطالعه حاضر باهدف بررسي رابطه بين كار احساسي و تعارض كار-خانواده با نقش ميانجي تنش شغلي و
تعديلكنندههاي حمايت اجتماعي و استقلال در كار پرستاران زن بيمارستان ايران شهر ايرانشهر است. جامعه پژوهش شامل شامل 157نفر ازپرستاران زن بيمارستان ايران بودند كه به روش سرشماري انتخاب شدند. براي سنجش متغير هاي مورد مطالعه در اين پژوهش از پرسش نامه كار احساسي ديفندورف و همكاران، (2005)پرسش نامه تعارض كار –خانواده كارلسون، (2000)پرسش نامه تنش شغلي HSE (1990)، پرسش نامه حمايت اجتماعي فليپس(1986) و اسقلال شغلي جانگ (1995)استفاده شد.ارزيابي الگوي پيشنهادي از طريق الگويايي معادلات ساختاري(SEM) و با استفاده از نرم افزارهاي SPSS و AMOS ويراست 22 انجام گرفت.
نتايج حاصل از تحقيق نشان داد:
1)بين كار احساسي وتعارض كار-خانواده بانقش ميانجي تنش شغلي رابطه معنا دار وجود دارد
2)بين كار احساسي و تنش شغلي رابطه معنا دار وجود دارد.
3)بين تنش شغلي ونعارض كار –خانواده رابطه معنا دار وجود دارد.
4)بين كار احساسي و تنش شغلي با نقش تعديل كنندگي حمايت اجتماعي رابطه معنا دار وجود دارد.
5)بين كار احساسي و تنش شغلي با نقش تعديل كنندگي استقلال در كاررابطه معنا دار وجود دارد.
6)بين كار احساسي و تنش شغلي با نقش تعديل كنندگي حمايت اجتماعي واستقلال در كاررابطه معنا دار وجود دارد ودر انتها بر اساس نتايج تحقيق پيشنهاداتي ارائه گرديد. ؛ ميزان انجام كار احساسي در بين پرستاران جامعه هدف بالاي حد متوسط قرار دارد كه در اين بين ميزان كنش عمقي بيش از كنش سطحي است، حمايت سرپرستان و داشتن استقلال كاري بيشترين تأثير مثبت را در افزايش كار احساسي داشت ، انتظارات بيمارستاني پرستاران را به انجام وظايف در حيطه وظايف شغلي خود وادار مي نمايد نتيجه مي گيريم زناني كه احساسات را در كار خود دخيل مي كنندبيشتر درمعرض تنش كار هستند. . يعني اينكه افزايش حمايت اجتماعي در سازمان باعث كاهش تعارض كار-خانواده بر استرس شغلي مي شود و در نتيجه اثر تعارض را تعديل نموده و استرس كم مي شود.. وهر قدر اسقلال شغلي ميان پرستاران بيشتر باشد، تنش كمتري خواهند داشت.بنابراين لازم مي دانيم ، مديران داخلي بيمارستان بستر لازم را جهت كاهش تعارض از طريق حمايت و استقلال شغلي بيشتر كنند و شيفت هاي طولاني
كه خود عامل مهم در تنش و تعارض هست را كاهش دهند.تا پرستاران زن داراي نقش ها ي چندگانه هستند تنش شغلي نداشته باشند.
كلمات كليدي: كار احساسي، تعارض كار-خانواده، تنش شغلي ،حمايت اجتماعي، استقلال كاري
-
شماره ركورد
58342
-
لينک به اين مدرک :