BF60

Evaluation of the Effectiveness of Two Traditional and Virtual Teaching Methods in Learning Social Skills of 6th Elementary Students in Bushehr

كارشناسي ارشد

روانشناسي ،تربيتي

پيام نور مركز بوشهر

تابستان 1398

1398/4/9

عالي

119-120

آقا جان بگلو ،دكتر سوسن

بحراني ،دكتر محمد رضا

117ص

مهارت اجتماعي، آموزش سنتي، آموزش مجازي، دانش آموز

اناين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي دو روش آموزش سنتي و مجازي در يادگيري مهارت اجتماعي در دانش آموزان پايه ششم شهر بوشهر انجام گرفت. اين تحقيق از نوع توصيفي همبستگي است. جامعه ي مورد مطالعه دانش آموزان دختر و پسر پايه ششم شهر بوشهر مي باشد كه از بين آنها 61نفر به عنوان نمونه كه شامل 31دختر و 31پسر و با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت جمع آوري داده ها از پرسش نامه استاندارد مهارت اجتماعي گرشام 1و اليوت )1331( 2فرم دانش آموزان كه در دو نوبت پيش آزمون و پس آزمون استفاده شد. در اين پژوهش در بخش توصيفي از جدول فراواني ميانگين انحراف معيار و نمودار استفاده شده و در بخش استنباطي از tهمبسته و تحليل كوواريانس يك طرفه استفاده شده است.و براي تجزيه و تحليل اطلاعات از نرم افزار spssاستفاده شده است. و نتايج بدست آمده گوياي آن است كه بين آموزش دو روش سنتي و مجازي و يادگيري مهارت اجتماعي رابطه ي معني داري وجود دارد. به اين معنا كه آموزش مهارت اجتماعي هم به روش سنتي و هم روش مجازي در دانش آموزان اثربخش بوده است. در تبيين فرضيه هاي پژوهش بايد گفت كه روش سنتي اثر بخش تر از روش مجازي بوده به اين معني كه آموزش مهارت هاي اجتماعي به روش سنتي مؤثرتر بوده است. و در بين جنسيت ، يادگيري مهارت اجتماعي در دختران بالاتر بوده.

فصل اول كليات پژوهش،،فصل دوم مباني نظري و پيشينه پژوهش ،فصل سوم روش پژوهش،فصل چهارم يافته هاي پژوهش ،فصل پنجم بحث و نتيجه گيري،

57648