1397 6م4م 9706 QD

كارشناسي ارشد

شيمي آلي

پيام نور ساري

1397

97/06/27

96ص

دكتر مهدي فروزاني - دكتر حميدرضا مرداني

تركيبات دوهيدروكسيدي لايه¬اي (LDH)، يكي از فراوان¬ترين مواد معدني در طبيعت هستند. LDHها، موادي جامد با بار مثبت هستند كه به دليل قابليت تبادل آنيوني در بين لايه¬هاي خود، مي¬توانند اغلب زيست¬مولكول-هاي داراي بار منفي (از جمله داروها) را در فضاي بين لايه¬اي خود جاي دهند. از اينرو در اين مطالعه، جذب و رهاسازي داروهاي غيراستروئيدي ايبوپروفن و ديكلوفناك توسط انواع نانوحامل¬هاي LDH مورد بررسي قرار گرفت. در اين تحقيق نانوحامل¬هاي مختلف با استفاده از فلزات سه¬ظرفيتي و دوظرفيتي از عناصر اصلي (Mg-Al)، واسطه (Zn-Al) و مخلوطي از آن¬ها (Mg/Zn-Al) (نسبت 1: 1) با استفاده از روش هم¬رسوبي تهيه شدند. ساختار اين نانوحامل¬ها توسط روش¬هاي مشخصه¬يابي نظير پراش پرتو ايكس (XRD)، طيف¬سنجي مادون قرمز (FTIR)، ميكروسكوپ الكتروني روبشي (SEM) و آناليز عنصري (EDAX) مورد بررسي و شناسايي قرار گرفتند. بارگيري داروي¬هاي ايبوپروفن و ديكلوفناك در نانوحامل¬ها نيز با استفاده از روش هم¬رسوبي انجام گرفت. نتايج نشان داد كه هر دو دارو به طور موفقيت آميزي در نانوحامل¬ها بارگيري شدند. اندازه نانوذرات توليد شده در محدوده 26-120 نانومتر بوده و پس از 24 ساعت ميزان بارگيري هر دو دارو در LDHها نزديك به 100 درصد رسيد. در مطالعات رهايش دارو توسط LDHها مشاهده شد كه رهاسازي داروها در هر دو محيط شبيه¬سازي شده معده و خون آهسته¬تر از حالت آزاد داروها است. همچنين، رهايش دارو از نانوحامل¬ها در محيط بافري خون آهسته¬تر از محيط شبيه¬سازي شده معده بود. به طور كلي،ميزان جذب و رهاسازي داروهاي ايبوپروفن و ديكلوفناك¬ توسط هريك از نانوحامل¬ها متفاوت و به نوع فلز دوظرفيتي به كار رفته در ساختار حامل بستگي داشت. به طوري كه مخلوط فلزهاي اصلي و واسطه كارايي بهتري را در بارگيري هر دو دارو از خود نشان دادند. با توجه به نتايج بدست آمده، ساختارهاي LDH تهيه شده، مي¬توانند به عنوان حامل¬هايي مناسب براي بارگيري و تحويل دارو به مكان¬هاي هدف در بدن، در سامانه¬هاي با رهاسازي كنترل شده داروها در آينده مورد استفاده قرار گيرند.

57631