پ.ع.م.35

كارشناسي ارشد

عمران محيط زيست

پيام نورشيراز

1395-96

1396/03/29

100ص.

اسراري ، الهام

هاشمي ، حسن

كتابنامه :ص.93-95

استاندارد كيفيت هواي پاك براي آلاينده ترافيكي NOx به ميزان 0/2 mg/m3است كه با در نظر گرفتن نسبت 1 به 15 ضريب انتشار NOx (1/39 g/mile) به CO (20/9 g/mile) سختگيرانه‌تر از ميزان 11 mg/m3براي CO است. گاز NOx در زيرگذر‌هاي شهري كه عمدتا محيط‌هاي بسته‌اي هستند آلاينده هواي مهمي بشمار مي‌رود. سيستم‌هاي تهويه زيرگذرها معمولا براي كنترل ميزان CO در سطح قابل قبول طراحي مي‌شوند. لازم است كه سيستم‌هاي تهويه به منظور اطمينان از كنترل ميزان NOx در سطح قابل قبول استاندارد هواي پاك، مورد ارزيابي قرار گيرند. در اين مطالعه تلاش شد كه غلظت NOx در هواي خيابان زند، زيرگذر زند و خيابان بالاي آن براي چند ارتفاع مختلف مدل‌سازي شده و تاثير ارتفاع خيابان بر انتشار آلاينده مورد مطالعه قرار ‌گيرد. مدل‌سازي با تكنيك ديناميك سيالات محاسباتي (CFD ) با حل عددي معادله‌هاي انتقال و انتشار بر مبناي شرايط مرزي متغير، تهويه طبيعي با جريان باد و تهويه مكانيكي با فن‌هاي موجود در زيرگذر انجام‌ گرديد. نتايج پيشبيني مطالعه نشان داد كه با افزايش ارتفاع خيابان، غلظت آلاينده در خيابان افزايش خواهد ‌‌يافت در صورتي كه تغيير غلظت آلاينده در تونل زيرگذر با افزايش ارتفاع خيابان محسوس نبوده و تغييرات جزئي پيشبيني شد. ارتباط انتشار آلاينده NOx با سرعت و جهت باد از اهميت بيشتري برخوردار بود. سيستم تهويه مكانيكي موجود در زيرگذر زند قادر به كنترل سطح آلاينده NOx در محدوده قابل قبول نيست. حداكثر غلظت آلاينده NOx در هواي تونل در حدود 9/1 mg/m3 تا 5 mg/m3 متناسب با جهت باد عرضي و طولي برآورد شد كه با توجه به استاندارد هواي پاك براي NOx به ميزان 0/2 mg/m3 مناسب نيست. حداكثر غلظت آلاينده NOx در خيابان بالاي زيرگذر به ميزان 0/017 mg/m3 و 0/15 mg/m3 متناسب با جهت باد عرضي و طولي برآورد گرديد. هواي بالاي زيرگذر سالم پيشبيني شد. در نتيجه تغيير سيستم‌هاي تهويه مكانيكي موجود و يا استفاده از تجهيزات تصفيه آلاينده‌هاي هوا در زير‌گذر زند ضروري است.

57448