HD 263

The investigation and explanation relationship between organizatioanl ostracism and job engagement from the point of view of guilan university of medical scienceʹs employees

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش مديريت منابع انساني

پيام نور رشت

95/11/12

150ص.

درجه ارزشيابي: بسيارخوب

تورج حسن زاده

ميرهادي مؤذن جمشيدي

Organizational ostracism , Job engagement , Physical ostracism , Social ostracism , Cyber ostracism

حسن زاده،تورج،راهنما , مؤذن جمشيدي،ميرهادي،مشاور

انسان موجودي اجتماعي است، بنابراين نياز ذاتي به تعلق داشتن و وابسته بودن به ديگران دارد و فراموش شدن مي تواند شديدا او را آزار دهد. طرد محل كار به عنوان يك نوع از سوءرفتار فردي يافت شده است كه باعث عواقب منفي بر نگرش كاركنان نسبت به كار، مانند رضايت شغلي پايين تر ، تمايل بيشتر به ترك كار و كاهش حس خوشايند فردي مانند خستگي عاطفي، پريشاني رواني مي شود و يكي از عوامل مهمي است كه بر درگير شدن در كار اثر مي گذارد. هدف از اين پژوهش بررسي بررسي رابطه بين طرد سازماني و درگير شدن در كار از ديدگاه كاركنان دانشگاه علوم پزشكي گيلان مي باشد. روش پژوهش از نظر هدف كاربردي و از نظر نحوه جمع آوري اطلاعات توصيفي از نوع همبستگي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش كليه كاركنان ستادي دانشگاه علوم پزشكي گيلان به تعداد 955 نفر مي باشد. روش نمونه گيري مورد استفاده در اين پژوهش، نمونه گيري طبقه اي ساده تناسبي مي باشد و تعداد حجم نمونه 258 نفراست كه 300 پرسشنامه توزيع شد كه از اين تعداد نهايتاً 283 پرسشنامه قابل استفاده بود. ابزار سنجش داده ها در اين پژوهش با استفاده از پرسشنامه هاي استاندارد براي هر متغير و شامل پرسشنامه هاي طرد سازماني فريز و همكاران (2008) با 12 گويه و درگير شدن در كار شافلي و همكاران (2002) با 17 گويه مي باشد. ضريب پايايي ابزار با استفاده از آلفاي كرونباخ محاسبه و بالاي 7/0 بوده براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزارSpss 20 استفاده گرديد. در اين پژوهش طرد سازماني متغير مسقل و درگير شدن در كار متغير وابسته است. يافته هاي تحقيق نشان مي دهد بين طرد سازماني و درگير شدن در كار رابطه منفي و معكوس و معناداري وجود دارد.

98/07/17

منتخبي

56943