پ.ع.م.33

كارشناسي ارشد

عمران محيط زيست

پيام نورشيراز

1396-97

1396/10/28

48ص.

مسعودي ، مسعود

اسراري ، الهام

كتابنامه :ص.43-48

آمايش سرزمين با توجه به ويژگيهاي اكولوژيك سرزمين و شرايط اقتصادي اجتماعي آن، نوع استفاده بهينه از سرزمين را مشخص مي سازد. در بسياري از مناطق ايران، انتخاب كاربري (بويژه توسعه) و مديريت زمين بدون توجه به قابليت و توان سرزمين انجام مي شود كه سبب اتلاف سرمايه و كاهش ظرفيت محيطي مي گردد. اين تحقيق در شهرستان فسا و با هدف ارزيابي مدل توان اكولوژيك توسعه شهري، روستايي و صنعتي در منطقه مطالعاتي انجام شد. روش هاي مورد بررسي شامل روش ارزيابي چند معياره (با دو ديدگاه بدون محدوديت و با محدوديت) و روش جديدEMOLUP از طريق ادغام نقشه ها در GIS مي باشد. نتايج نشان داد كه روش مبتني بر EMOLUP (kappa= 0.69) بهتر از ساير مدل ها، توان محيط را برآورد كرده است. شايان ذكر است كه پايين ترين دقت (kappa= 0.5) بين روش هاي موجود در روش ارزيابي چند معياره بدون عامل محدوديت مشاهده شد و اين نكته مشخص مي شود كه عامل محدوديت نقش تعيين كننده اي در ارزيابي توان اكولوژيك و افزايش دقت داشته است. در مجموع نتيجه گيري مي شود كه روش EMOLUP بدليل سادگي و دقت بالا در محاسبات، سهم بسزايي در افزايش كارايي و كاهش هزينه هاي مربوط به ارزيابي توان اكولوژيك و آمايش دارد.

56837