پ.آ.م.19

كارشناسي ارشد

آموزش محيط زيست

پيام نورشيراز

1397-98

1398/04/11

119ص.

مظلوميان، سعيد

رستگار، احمد

كتابنامه :ص.104-115

امروزه بحرانهاي زيست محيطي دانشمندان علوم رفتاري را برآن داشته تا به بررسي عوامل موثر بر شيوه رفتار زيست محيطي انسان كه نقش مهمي در سلامت و حفظ محيط زيست دارد بپرازند. هدف از پژوهش حاضر نيز بررسي رابطه ي هوش معنوي و رفتار زيست محيطي با نقش واسطه اي معنا در زندگي در كاركنان فني شركتهاي عمراني رتبه يك فعال در پاييز 1397 در شهر شيراز است. بدين منظور با روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي، 238 نفر از كاركنان فني مرد به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري شامل پرسشنامه هوش معنوي كينگ(2008))پرسشنامه معنا در زندگي استيگر(2010) و پرسشنامه رفتار زيست محيطي امامقلي(1390)است. در اين پژوهش از روش هاي آمار توصيفي و استنباطي نظير همبستگي و تحليل مسير به منظور سنجش فرضيات استفاده گرديد. براي تحليل داده ها و مدل سازي روابط ساختاري متغيرهاي پژوهش از نرم افزار SPSSو LISREL استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشانگر آن است كه متغير تفكر وجودي انتقادي، توليد مفهوم شخصي و حضور معنا داراي اثر مستقيم معناداري بر رفتار زيست محيطي دارد. بيشترين ضريب همبستگي مربوط به بعد ارائه مفهوم شخصي با رفتار زيست محيطي است كه به لحاظ آماري معني دار است. كمترين ضريب همبستگي مربوط به رابطه بعد آگاهي متعالي و رفتار زيست محيطي است كه از نظر آماري معني دار نيست. بعد ارائه مفهوم شخصي هوش معنوي داراي اثر غيرمستقيم و معنادار بر رفتار زيست محيطي است كه بيانگر نقش واسطه اي موثر معنا در زندگي در رابطه بين هوش معنوي و رفتار زيست محيطي است. متغير معنا در زندگي در بعد حضور معنا نيز بر رفتار زيست محيطي داراي اثر مستقيم و معنادار است. بر اساس نتايج پژوهش ابعاد هوش معنوي و معنا در زندگي31 درصد از رفتارهاي زيست محيطي را تبيين مي كنند.

56249