1395 4ب9ل9511 PN

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور ساري

1395

95/11/10

124ص

دكتر مهدي خادمي‌كولايي

دكتر حميد عالي‌كردكلايي

فرهنگ عامّه به مجموعة آداب، رسوم، عقايد، عادات، افسانه‌ها،حكايات، امثال، ترانه‌هاواشعارعاميانه اطلاق مي‌شود. يكي از اجزاءِ مهمّ ادبيّات داستاني معاصر، فرهنگ عامّه يا ادبيّات شفاهي است. از آنجا كه انسان و زندگي و انديشه‌هايش جزء لاينفكّ داستان است، فرهنگ عامّه نيز به اينقالب‌هاي گوناگون ادبي، از جمله رمان راه يافته است. به دليل گستردگي مسائل فرهنگ عامّه ارائة تعريفي جامع كه مشتمل بر تمامي عناصر آن باشد، عملاً امكان‌پذيرنمي‌باشد. نگارنده در اينپايان‌نامه به بررسي و تحليل مقايسه‌اي بازتاب فرهنگ عامّه در رمان‌هاي شوهر آهوخانم و جاي خالي سلوچ پرداخته است و اين پژوهش را با روش توصيفي، تحليلي با تكيه بر منابع كتابخانه‌اي به انجام رسانده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه علي‌محمّد افغاني با توجّه به فضاي موجود در رمان شوهر آهوخانم بيشتر به آداب و رسومي همچون ازدواج، باورها و پندارهاي عاميانه، خرافات و ضرب‌المثل‌هاپرداخته؛ولي محمود دولت‌آبادي در رمان جاي خالي سلوچ با توجّه به جغرافياي اجتماعي و انسانيجامعة رمان، التفات بيشتري به بازتاب اصطلاحات مربوط به مشاغل كشاورزي چون شخم‌زني و باورهاي مربوط به گياهان دارويي و بازي‌هايي چون قمار از خود نشان داده است.

55203