پ.م.ع.۱۶۹۱

Investigating the Effect of Human Behavioral Factors on Scheduling Construction Projects Based on the Critical Chain Method

كارشناسي ارشد

مهندسي عمران- مهندسي و مديريت ساخت

مركز كرج

۹۸

۹۸/۰۲/۱۱

خوب

۱۱۸ص.

قدوسي، پرويز

ص:۷۵-۷۶

پ استاد راهنما قدوسي، پرويز

از زمان آغاز تكامل تكنيك¬هاي نوين مديريت پروژه در دهه 1950 ميلادي، دست¬اندركاران اين صنعت مزاياي استفاده از روشهاي سازمان يافته مديريت پروژه را براي كنار آمدن با پيچيدگي¬هاي پروژه¬ها درك كرده¬اند ولي همچنان از مسائلي چون افزايش هزينه نسبت به بودجه، تاخير در تكميل و يا شكست در دستيابي به اهداف پروژه¬ها رنج مي¬برند. در 1997 الياهو گولدرت يك روش جايگزين به نام مديريت پروژه زنجيره بحراني(CCPM) عرضه نمود. اين نظريه بر اين فرض استوار بود كه يك برنامه زمان¬بندي پروژه مي¬بايست رفتارهاي انساني را نيز لحاظ كند. هدف از پژوهش حاضر اين است كه چهار فاكتور زيربنايي رفتار انساني در روش زنجيره بحراني(تخمين زمان فعاليتها، سندروم دانشجويي، قانون پاركينسون و چندوظيفه¬گي) مورد بررسي قرار گرفته و ميزان اثرگذاري عوامل فوق در زمان¬بندي پروژه¬هاي ساخت تعيين گردد. همچنين تحقيق شود كه آيا زمان¬بندي به روش زنجيره بحراني منجر به نتيجه واقع¬بينانه¬اي خواهدشد يا خير. بدين منظور پس از تهيه پرسشنامه، به انجام مصاحبه با افراد نمونه آماري از ميان اشخاص مجرب فعال در پروژه¬هاي ساخت اقدام گرديد و پس از جمع¬آوري داده¬هاي مورد نظر و انجام عمليات آماري و زمان¬بندي يك پروژه فرضي در سه حالت مختلف اولا مشخص شد فرضيات زيربنايي زنجيره بحراني در مورد تاثير منفي عوامل رفتار انساني در زمان¬بندي پروژه¬هاي ساخت كاملا در محيط ساخت ايران مشهود مي¬باشد ثانيا اين عوامل تاثير بيش از 30 درصدي در افزايش زمان پروژه¬ها دارد ثالثا پيشنهادهاي اجرايي روش زنجيره بحراني مبني بر نصف كردن زمان¬هاي تخميني و در عوض افزودن اندوخته زماني معادل نصف طول زنجيره بحراني به انتهاي پروژه با واقعيات آماري نزديك است.

۹۸/۰۴/۱۹

كشت كار، زهرا

54938