پ.ا.ف.۱۶۷۹

The Analysis of Emerging Motifs in the Lyrics (Ghazals) of Saeb Tabrizi

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

مركز كرج

۹۸

۹۸/۰۴/۰۵

بسيار خوب

۱۲۱ص.

سرمدي، مجيد

جعفرقليان، طاهره

ص:۱۱۸-۱۲۰

پ استاد راهنما سرمدي، مجيد , پ استاد مشاور جعفرقليان، طاهره

موتيو اصطلاحي است كه در حوزه¬هاي مختلف از قبيل موسيقي، نقاشي، معماري، هنرهاي تجسمي و نمايشي و ادبيات (شعر و داستان)، كاربرد، تعاريف و مصاديق متفاوتي دارد. در اين پژوهش منظور ما از موتيو، واژگاني است با بسامد بالا كه شاعر بر محور آنها به طور متعدد و متنوع تصويرسازي، مضمون¬پردازي و ايجاد شبكۀ تداعي مي¬كند؛ مانند زلف، شبنم، حباب، اشك كباب، گردباد، عينك، گل كاغذي، و... . موتيو يكي از ابزارهاي اصلي شاعران سبك هندي و به ويژه صائب براي آفرينش مضمون تازه و خلق «معني بيگانه» است كه هدف نهايي از ايجاد سبك هندي به شمار مي¬رود. صائب علاوه بر موتيوهاي سنتي و قديمي، موتيوهاي جديد بسياري را نيز براي ساختن شعر به خدمت گرفته است. از آنجا كه شناخت موتيوهاي نو و بررسي كاركرد آنها در تجزيه و تحليل سبك و شيوۀ سخنوري صائب و نيز فهم بهتر مفاهيم و مضامين شعر او تأثير بسزايي دارد، نگارنده در اين پژوهش بر آن شد تا با روش توصيفي – تحليلي به معرفي ده موتيو نوظهور در غزليات صائب بپردازد. در اين راستا شواهد مربوط به هر موتيو را بررسي و تصويرها و مضمون¬هاي گوناگوني را كه صائب پيرامون هر يك از آنها ايجاد كرده به تفكيك مورد تجزيه و تحليل قرار داد و تناسبات و پيوندهاي لفظي و معناييِ ميان الفاظ و اجزاي بيت (= شبكۀ تداعي) را نيز تشريح نمود. نتيجه¬اي كه از اين جستار به دست آمد اين است كه صائب با شگردِ نگريستن به يك پديده از زاويه¬هاي ديدِ متفاوت، مضامين و تصاوير بسياري بر پايۀ آن ايجاد مي¬كند و اين كه مي¬گويد «يك عمر مي¬توان سخن از زلف يار گفت» تنها يك دعوي بي¬معني نيست. پژوهش حاضر مي¬تواند مورد استفادۀ اهل تحقيق در زمينه¬هاي سبك¬شناسي، نقد ادبي و تحليل موتيو قرار گيرد.

۹۸/۰۴/۱۸

كشت كا ر، زهرا

54915