۲۹۴۵پ

The relationship between problem solving skills and emotional control with school adaptation in high school female students

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور تربت حيدريه

۱۳۹۷

۱۱۶ص.

سرابيان ، سعيد

ذبيحي حصاري ، نرجس خاتون

۸۷-۹۶

problem solving skills, emotional control, school adaptation, students

هدف پژوهش حاضر بررسي رابطه مهارت هاي حل مسأله و كنترل عواطف با سازگاري با مدرسه در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه بود. جامعه آماري پژوهش شامل تمام دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر خواف در سال تحصيلي ۹7_ 1396 بود كه حدود 8000 نفر بودند. از ميان جامعه آماري، به روش نمونه گيري خوشه اي مرحله اي و براساس جدول كرجسي و مورگان، نمونه اي به حجم 367 نفر انتخاب شد و به پرسشنامه حل مسئله هپنر و پترسن (1982)، مقياس كنترل هيجان ويليامز و همكاران (1997) و پرسشنامه سازگاري با مدرسه سينها و سينك (1993) پاسخ دادند. براي تجزيه و تحليل داده ها از ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون استفاده شد. براي تسريع در نتايج حاصله از نرم افزار spss-21 استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه بين مهارت هاي حل مساله و تمامي خرده مقياس هاي آن با سازگاري با مدرسه دانش آموزان رابطه معنادار آماري وجود دارد. همچنين بين كنترل عواطف و تمامي مولفه هاي آن نيز شامل خشم، خلق افسرده، اضطراب، عاطفه مثبت و كنترل عواطف با سازگاري با مدرسه رابطه معنادار آماري وجود دارد. از طرفي هر دو متغير مهارت هاي حل مسأله و كنترل عواطف پيش بيني كننده سازگاري با مدرسه در دانش آموزان دختر مقطع متوسطه مي باشد. به عبارت بهتر هر چه مهارت هاي حل مساله و كنترل عواطف در افراد بيشتر باشد، سازگاري بيشتري با محيط و مدرسه از خود نشان مي دهند، لذا ارائه مداخلات روانشناختي در جهت افزايش مهارت هاي حل مساله و كنترل و تنظيم هيجانات مي تواند روشي موثر جهت افزايش سازگاري دانش آموزان باشد.

۱۳۹۸/۲/۱۶

52962