۱۳۹۶ ۴ب۷م ۹۶۱۰ PN

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز ساري

۱۳۹۶

۹۶/۱۰/۲۷

۱۰۷ص

خادمي كولايي ، مهدي

عالي كردكلايي ، حميد

ترانه هاي عاميانه بيانگر ذوق، تفكّرات و فرهنگ مردم هر منطقه است؛ اشعاري كه در لحظات مختلف زندگي هم‌چون كار، تفريح، جشن و نظاير آن بدون رعايت قواعد شعري سروده مي شوند. ترانه هاي كار بخشي از ترانه هاي عاميانه و ادبيّات عامّه به شمار مي روند كه در پيوند با كار و توليد قرار دارند و به لحاظ شعر، موسيقي و وزن درخور توجّه و بررسي‌اند. آواهاي كار از متغيّرهايي چون اقليم، زبان، نحوه‌ي زيست و فرهنگ اقوام تأثير مي‌پذيرند و به همين دليل از مضامين متنوّع و گسترده‌اي هم‌چون چارواداري، پنبه‌چيني، رفتن به آسياب، كشاورزي، دامداري و...برخوردارند. اين ترانه ها در هنگام كار به صورت في‌البداهه و غالباً با ساز وآواز خوانده مي شوند و در ادبيّات عامّه اهمّيّت زيادي دارند.به همين دليل نگارنده به بررسي و تحليل كارآواهاي استان مازندران مي‌پردازد، زيرا با گذشت زمان و تغيير سبك زندگي و كار اين ترانه‌ها نيز دستخوش تحوّلاتي شده‌اند؛ به طوري كه برخي از آن‌ها به فراموشي سپرده شده يا تغيير كرده‌اند. داده‌هاي اين پژوهش به شيوه ي كتاب‌خانه‌اي گردآوري و به روش توصيفي- تحليلي بررسي شده است.در نهايت، كارآواها در استان مازندران نوع نگرش و افكار، شيوه‌ي معيشت، تعاون و همكاري، روحيّات و علايق مردم منطقه و به طور كلي شناخت زندگي آنان را به دست مي دهند.

52418