۲۸۸۱پ

Reflection of Nature in the Divan of Fakhr al-Din Iraqi Poetry

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور اردكان

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۶/۱۹

۱۲۰ص.

شكيبافر ، يدالله

اسعدي ، مريم السادات

۱۰۷-۱۱۰

Iraqi, nature,mysticism thoughts, existence unity

شاعر براي خلق مضامين و انديشه هاي خود از هر موضوعي استفاده مي كند كه يكي از موضوعات، طبيعت و محيط پيرامون شاعر است. شاعر سعي دارد با تكيه بر اين موضوع ها انديشه ها و افكار خود را بيان كند. در اين پژوهش به روش توصيفي تحليلي به بررسي طبيعت و بازتاب آن در اشعار فخرالدّين عراقي پرداخته شده است. نتايج نشان مي دهد كه عراقي شاعري است كه از اركان طبيعت براي بيان مفاهيم عرفاني خود بهره برده است و بيشترين و بارزترين انديشۀ عرفاني او نيز با توجّه به تمام اركاني كه بررسي شد، انديشۀ وحدت وجودي است. بيشترين توجّه او در بهره گيري از طبيعت به آسمان و خورشيد بوده است؛ چون اين دو نماد بارز و روشني، از حقيقت و بخشش بدون منّت هستند و مي توانند نمادها و استعاره هايي از ذات احديت باشند. بعد از آسمان و خورشيد، گلزار/بوستان/ چمن و گلستان جزو كلان موضوع هاي طبيعت هستند كه شاعر بسيار به آن ها توجّه داشته است.

۱۳۹۸/۲/۲

52292