مطالعه اثربخشي درمان مبتني بر شبيه سازي ذهني بر افزايش مهارت ابراز وجود و كاهش باورهاي غير منطقي در افراد مبتلا به لكنت زبان

Based on the Simulation of the Mind- Tongue tie ‏-‏‎ self-assertiveness Skills- Irrational Beliefs

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

هدف پژوهش حاضر مطالعه اثربخشي درمان مبتني بر شبيه سازي ذهني بر افزايش مهارت ابراز وجود و كاهش باورهاي غير منطقي در افراد مبتلا به لكنت زبان 15 تا 40 ساله در تهران است. روش: روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي بود كه در آن از طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه كنترل مورد - استفاده قرار گرفت. جامعه آماري اين مطالعه تمام افراد 15 تا 40 ساله بودند كه براي درمان خود در زمستان سال 1396 به مركز خدمات روانشناسي ومشاوره توانمند سازان ذهن مراجعه كرده بودند. . اين يك مطالعه نيمه آزمايشي ا طرح پيش آزمون / پس آزمون و يك گروه كنترل بود. تعداد 30 نفر) 22 مردو 8 زن( با ميانگين سني ) 23 / 23 (مبتلا به لكنت زبان مراجعه كننده به كلينيك توانمندسازان ذهن به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند.. 15 نفر گروه آزمايش و 15 نفر در گروه كنترل قرار گرفتند. گروه آزمايش در 12 جلسه مداخله شركت كردند. ابزارهاي تحقيق پرسشنامه مهارت ابراز وجود گرمي و ريچي ) 1975 ) بود. پرسشنامه باورهاي غير منطقي جونز ) 1962 ( كه در پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري در هر دو گروه انجام شد. يافته ها: نتايج آزمون MANOVA چند متغيره نشان داد كه،بااطمينان 95 / 0 مي توان ادعا كرد كه مدل شبيه سازي ذهن در افرادي كه لكنت زبان دارند، باورهاي غير منطقي را كاهش مي دهد. همچنين نتايج با اعتماد 99 / 0 مي توان ادعا كرد كه مدل شبيه سازي ذهن در افرادي كه لكنت زبان دارند، ابراز وجودرا افزايش مي دهد. نتايج نشان مي دهد كه اندازه اثر در ابراز وجود) 38 / 0 ( بيشتر از باورهاي غير منطقي ) 145 /.( تحت تأثير مدل شبيه سازي است.

۱۳۹۷/۱۲/۱۴

51298