-
شماره راهنما
۲۳۱۷۰پ
-
پديد آورنده
احمد عدالت جو
-
عنوان
نظام حالت و مطابقه در زبان لكي (نورآباد) چارچوب برنامه كمينه گرا
-
عنوان به انگليسي
The Case System and Agreement of Laki Language (Nourabad) the Minimalist Program
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
زبان شناسي همگاني
-
محل تحصيل
مركز تهران جنوب
-
سال تحصيل
۱۳۹۷
-
تاريخ دفاع
۱۳۹۷/۱۰/۳۰
-
وضعيت پايان نامه
بسيارخوب
-
مشخصات ظاهري
۹۵ص
-
استاد راهنما
راضيه مهدي بيرق دار
-
استاد مشاور
آرزو نجفيان
-
كتابنامه
۸۸-۹۰ص
-
واژه نامه
دارد
-
توصيفگر فارسي
تطابق، حالت نمايي، زبان لكي، ساخت كنايي گسسته، مطابقه،واژه بست غيرفاعلي
-
توصيفگر لاتين
agree,case marking,Laki language, split ergative construction,agreement, oblique clitic
-
شناسه هاي افزوده
دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب
-
چكيده
اين پايان نامه به بررسي نظام حالت و مطابقه فعلي در زبان لكيدر چارچوب برنامه ي كمينه گرا مي پردازد. لكي به عنوان يك گونه زباني داراي نظام حالت كنايي گسسته، تنها در زمان گذشته از سازوكار نظام حالت كنايي بهره ميجويد. و در ديگر ساخت هاي زباني، از نظام حالت مفعولي استفاده مي كند.اين گونه ي زباني فاقد تظاهر ساختواژي كامل حالت نمايي براي ساير گروه هاي اسمي است. از اين رو به منظور بررسي رفتار گروه هاي اسمي، ارجاع متقابل آن ها با فعل نيز ضروري است. زبان لكي از دو سازوكار به منظور بازنمود ساختواژي نظام حالت كنايي بهره مي گيرد. در الگوي اول فعل با مفعول مطابقه نمي كند و فعل حالت پيش فرض سوم شخص مفرد مي گيرد. در الگوي دوم فعل با مفعول (توسط وند تصريفي) به صورت كامل مطابقه ميكند. در هر دو الگو براي نشان دادن حالت كنايي گروه اسمي فاعل در جملات متعدي، فاعل توسط واژه بست غيرفاعلي بر روي اولين سازه ي غيرفاعل در جمله مضاعف سازي مي شود.در چارچوب برنامه ي كمينه گرا، به منظور اشتقاق نحوي هر دو دسته ساختارهاي كنايي لكي، گروه اسمي مفعول با هسته ي گروه زمان وارد رابطه ي تطابق شده و حالت فاعلي آن بازبيني مي شود. گروه اسمي فاعل نيز در جايگاه مشخص گر گروه الحاقي وارد اشتقاق نحوي شده و پس از برقراري رابطه ي تطابق با هسته ي گروه الحاقي، حالت كنايي (غيرفاعلي) آن بازبيني مي شود. ارجاع متقابل كامل بين مفعول و فعل در دسته ي دوم ساختارهاي كنايي لكي را مي توان با جرح و تعديل آراء كريمي(2014) از سازوكار اشتقاق نحوي اين دسته از ساختارهاي نحوي به صورت خروج فاعل از دامنه¬ي تطابق هسته¬ي گروه زمان به جايگاه مشخص گر گروه زمان، قبل از رديابي اين هسته براي يافتن گروه اسمي هدف مناسب تبيين كرد. از ديگر سو نبود ارجاع متقابل فعل با مفعول در صورت حضور فاعل سوم شخص مفرد، با توجه به نبود امكان مضاعف سازي آن به صورت واژه بست غير فاعلي، شاهدي بر اشتقاق نحوي اين دسته از جملات متعدي گذشته در قالب نظام مفعولي تلقي مي گردد.
-
تاريخ نمايه سازي
۱۳۹۷/۱۱/۲۴
-
شماره ركورد
50700
-
لينک به اين مدرک :