بررسي تاثير اقتصاد زيرزميني، كيفيت حكمراني و بحران مالي بر فساد مالي ايران

پژوهش حاضر تاثير اقتصاد زيرزميني، كيفيت حكمراني و بحران مالي بر فساد مالي ايران را به صورت تجربي مورد تحليل قرار داده است. قلمرو زماني پژوهش طي سال‌هاي 1382 تا 1396 است. روش پژوهش از نوع علّي-معلولي بوده و روش گردآوري اطلاعات در بخش ادبيات نظري مبتني بر مطالعات كتابخانه‎اي و در بخش آزمون فرضيه‎هاي پژوهش مبتني بر اسنادكاوي است. به منظور جمع آوري اطلاعات از پايگاه داده هاي جهاني و اطلاعات بانك مركزي ايران استفاده شده است. روش آماري مورد استفاده در اين پژوهش روش رگرسيون داده هاي تركيبي است. نتايج نشان داد كه اقتصاد زيرزميني و بحران مالي هر دو داراي تاثير مستقيم و معناداري بر روي فساد مالي بوده اند. در حالي كه تاثير كيفيت حكمراني بر روي فساد مالي در سطح خطاي مورد آزمون تاييد نشد. كيفيت حكمراني در سطح خطاي 10 درصد تاثير معكوسي بر روي فساد مالي داشته است. همچنين نتايج نشان داد كه توسعه مالي و اندازه بخش عمومي دولت تاثير مستقيم و سطح آموزش تاثير معكوس بر روي فساد مالي داشته اند. اما سطح رفاه تاثير معنادار بر روي فساد مالي نداشت.

۱۳۹۷/۱۱/۲۳

50678