پ.ا.ف.۱۵۶۶

Servey allusions in fifty odes of the poems of Rashid al-Din Watwat (Qasida 1-50)

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

مركز كرج

۹۷

۹۷/۰۶/۲۱

بسيار خوب

۱۵۷ص.

رضايي، سيده نرگس

سرمدي، مجيد

ص:۱۵۲-۱۵۵

پ استاد راهنما رضايي، سيده نرگس , پ استاد مشاور سرمدي، مجيد

تلميح از جمله شگردها و فنوني است كه شاعر براي بيان مقصود و زيبا سازي كلام خود از آن بهره مي گيرد كه علاوه بر ايجاز و اختصار از گسترش معنايي بالايي برخوردار است. تلميح انواع گوناگوني دارد و براي درك و فهم ابياتي كه در آن تلميح وجود دارد اطلاع و آگاهي كامل از داستان، شعر و مثل مورد اشاره ضرورت دارد. رشيد¬الدين وطواط شاعر نامي قرن ششم از سرايندگاني است كه در قصايد خود از تلميح و اشاره به ميزان قابل توجهي استفاده كرده است. اساس نگارش اين رساله استخراج، جمع و تدوين اشارات، تلميحات، آيات و احاديث، اعلام و... در پنجاه قصيده از ديوان رشيد الدين وطواط مي باشد. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحليل محتوا به بررسي تلميحات و اشارات در ديوان وطواط مي پردازد. هدف از تدوين اين رساله گرد¬آوري منبعي است كه خوانندگان با مراجعه به آن به آساني بتوانند تلميحات و اشارات به كار رفته در اين ديوان را دريابند و با ديدگاه شاعر و اوضاع اجتماعي عصر او و توانايي و هنر به كارگيري تلميح آشنا شوند. نتايج اين پايان نامه بيانگر آن است كه وطواط در اشعارش به ميزان زيادي از صنعت تلميح و اشاره استفاده كرده است. يكي از انواع تلميحات، اشاره به دانش هاي مختلف از جمله طب، فلسفه، عرفان، كيميا، موسيقي، نجوم و... مي باشد كه در بين تلميحات استخراج شده در اين زمينه اشاره به علم نجوم از بسامد بالايي برخوردار است. توجه به عناصر طبيعت پس از بخش دانش ها در مرتبه بعدي قرار مي گيرد. اعلام ايراني، تاريخي، داستاني و سامي از نظر بسامد پس از عناصر طبيعت در مرتبه بعدي جاي دارد. اشاره و تلميحات قرآني ديني نيز به ترتيب در رتبه¬هاي بعدي قرار مي گيرند.

۹۷/۱۰/۲۴

كشت كار، زهرا

49902