1397 4ب9ن 9706 BF

كارشناسي ارشد

مشاوره خانواده

پيام نور ساري

1397

97/06/20

114ص

دكتر حسين نازك تبار

دكتر انسيه بابايي

هدف پژوهش تعيين رابطه شيوه هاي فرزند پروري و سبك هاي دلبستگي با اعتياد به تلفن همراه در دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهرستان محمودآباد بوده است. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش شامل دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهرستان محمودآباد بود كه از اين ميان تعداد 256 نفر به صورت نمونه گيري خوشه اي انتخاب شد. شركت كننده ها به پرسشنامه سبك هاي دلبستگي بزرگسالان هازن و شيور ) 1988 (، پرسش نامه سبك فرزندپروري بامريند ) 1991 ( و پرسش نامه استفاده آسيب زا از تلفن همراه )جنارو و همكاران، 2007 ( پاسخ دادند . داده هاي جمع آوري شده به وسيله ضرايب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه تجزيه و تحليل شد. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه بين سبك فرزندپروري مقتدرانه و سبك دلبستگي ايمن با اعتياد به تلفن همراه رابطه منفي و معنيداري و بين سبك فرزندپروري مستبدانه، سهل گيرانه، سبك دلبستگي اجتنابي و دوسوگرا با اعتياد به تلفن همراه رابطه مثبت و معنيداري وجود دارد ( 001 / 0 > P(. همچنين كه 36 درصد از واريانس اعتياد به تلفن همراه را متغيرهاي سبك دوسوگرا، سبك مقتدر، سبك سهل گيرانه، سبك مستبدانه، سبك مستبدانه و سبك ايمن پيشبيني نمايند ( 01 / 0 > P (. با توجه به نتايج پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه شيوه هاي فرزند پروري و سبكهاي دلبستگي در اعتياد به تلفن همراه در دانش آموزان نقش دارد.

49546