۱۳۹۶ ۳ت۷آ ۹۶۱۲ PN

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور ساري

۱۳۹۶

۹۶/۱۲/۲۷

227ص

دكتر حميد عالي كردكلايي

دكتر مهدي خادمي‌ كولايي

بدون ترديد نقد ادبي را بايد همگام و ملازم با آثار ادبي به‌شمار آورد؛ زيرا به‌موازات گسترش عرصۀ آثار ادبي بر دامنه و ارزش حوزۀ نقد نيز افزوده مي‌گردد و جلوه‌هاي گوناگوني از آن تجلّي مي‌يابد. اين پژوهش درصدد است تا با استمداد از رهيافت‌ها و مؤلّفه‌هاي تحليل ساختاري و مضموني به واكاوي مجموعه اشعار «تنهاتر از تنهايي» گلرخسار صفي آوا، شاعر نام‌آشناي تاجيك، بپردازد و بر اساس مؤلّفه‌هاي نقد فرماليستي زواياي زيبا‌شناسانۀ دروني و بيروني آن‌را عيان سازد به‌گونه‌اي كه نازك‌كاري‌ها و نازك‌انديشي‌هاي اين شاعر پر آوازه پيش چشم خواننده گشاده گردد. براساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان اذعان نمود كه در حوزۀ ساختار، شگرد‌هاي قاعده‌كاهي، قاعده‌افزايي و شيوه‌هاي متنوّع كاربست زباني بيش‌ترين سهم را در پويايي فرم، آرايندگي پيكرۀ شعر و لطافت زباني شاعر بر عهده دارند. همچنين در حوزۀ مضمون، اغلب درون‌مايه‌هاي شعري گلرخسار پروردۀ فضاي مه‌آلود سياسي‌- اجتماعي و يا متأثّر از فرهنگ ايراني و عواطف دروني وي مي‌باشند.

49334