پ .الف .84

ويدا ارغواني

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

دانشگاه پيام نور شيراز , 1

1389

201ص

چاپي

نجمه دري

سيد مهدي خيرانديش

ع

اين پژوهش به بررسي سيماي كودك در ادبيات حماسي تا قرن هفتم مي پردازد .مبناي اين تحقيق ،نه اثر از آثار حماسي تا قران هفتم هجري است كه بر اساس تربيت زماني سرايش عبارتند از گشتاسب نامه ، شاهنامه ، گرشاسب نامه ،برزونامه ، كك كوهزاد،شهريار نامه ، بهمن نامه ،بانوگشب نامه واسكندر نامه .اين آثار اثر گذار در حوزه ي ادبيات حماسي بيشتر وصف جنگ ها ،دلاوري ها، پهلواني هاي يك ملت است . در اين پژوهش به بررسي شناخت جايگاه كودك واهميت به آموزش و پرورش او در حماسه هاي ملي ، وهمچنين به بررسي روابط كودك وپدر ومادر و مربي پرداخته شده است . با بررسي هاي انجام شده در اين آثار معلوم مي گردد كه از كودك به ضرورت بحث شده است ،وبا توجه به موضوعات مورد اهميت در متون حماسي ،توصيفات وتوضيحات مربوط به كودكي جزء موضوع مهم متون حماسي نيست . تنها موضوع مهم و مورد تاكيد درباره كودكان در متون حماسي ،شرح وتوصيف تولد هاي فوق العاده قهرمانان كه آنان را با كودكان ديگر متمايز مي سازد است وبعد در زمينه ي رشد ،تنها تاييد بر رشد نشان دادن رشد سريعتر ،در تعليم وتربيت نيز يادگيري و آموختن سريعتر فنون رزمي است . پرداختن به احساسات كودكانه آن گونه كه در ادبيات غنايي وتعليمي است در اين دوره جايگاهي ندارد ،وبا توجه به موضوع ،استفاده از كلمات كودكانه به منظور استهزاء ،تحقير وكوچك كردن طرف متقابل در رجز خواني مبارزات است .

0931/70/40

496پ

1

493