در دوره صفويه به علت علاقه شديد شاهان صفوي به مذهب تشيع و رواج آن،سروده ها بيشتر رنگ و بوي مذهبي به خود ميگيرد كه بارزترين جلوه آن مدح و منقبت يا مرثيه معصومين (ع) است.
در اين پژوهش سعي شده است كه ديدگاه چند شاعر برجسته ي آغاز اين دوره در مورد چهارده معصوم (ع) به تصوير كشيده شود.
بيشترين قالب شعري كه شاعران اين دوره براي سرودن اشعار خود استفاده كرده اند ، قصيده مي باشد.
