۲۳۰۸۸پ

Tendency comparison in E-Commerce law with general rules of legal acts

كارشناسي ارشد

حقوق خصوصي

مركز تهران جنوب

۱۳۹۴

۱۳۹۵/۰۲/۰۷

خوب

۲۰۲ص

جلال سلطان احمدي

عزيزي

۱۹۶-۲۰۰ص

Will, Law Enforcement, Electronic Contracts, Electronic Commerce Law

دانشگاه پيام نور/مركز تهران جنوب

تجارت الكترونيك يكي ازواقعيت هاي اساسي عصرفناوري واطلاعات است.كه ازآن به عنوان پديده قرن بيستم وعامل جهاني شدن اقتصاديادمي كنند.تجارت ومبادله كالاوخدمات, ازطريق ابرشاهراه هاي اطلاعاتي امروزه يك نيازحياطي به شمارمي رود.درايران مطالعات دراين زمينه نوپاست و قانون تجارت الكترونيك كه درسال 1382 به تصويب رسيد دربسياري مواردعاري ازاصطلاحات حقوقي است و اين قانون درموردانعقاد قراردادهاي الكترونيكي مطالب صريحي رابيان نمي دارد. اراده درقراردادها وايقاعات به طوركلي با قواعد حاكم برتجارت الترونيك داراي تفاوت ها ومشابهت هايي مي باشد.طرفين در انعقاد هر قراردادي درانتخاب نحوه اعلام اراده خود آزاد هستند. اين آزادي در اعلام اراده درماهيت انعقاد قراردادهاي الكترونيكي نيز مصداقيت دارد. با اين تفاوت كه وسيله انعقاد قرارداد الكترونيكي در طبيعت ساختاري خود عمليات تكنيكي معيني را بر نحوه اعلام اراده بشكل الكترونيكي تحميل مي‌كند. زيرا توليد بيان اراده به شكل داده پيامي و شكل روش‌هاي الكترونيكي ارسال و پذيرش بيان اراده از طبعت كاربرد فناوري ابزار الكترونيكي اينترنت محسوب مي‌شود. لذااصل رضايي بودن قراردادها و از جمله قراردادهاي الكترونيكي، مانع از توافق طرفين بر تعيين شكل معيني براي قرارداد فيما بين نمي‌باشد.

۱۳۹۷/۰۸/۲۲

48854