بررسي تطبيقي ويژگي حاكمان در نهج البلاغه و بوستان و گلستان سعدي

حكومت مجموعه‌اي از سازمان‌هاي اجتماعي است كه براي تأمين روابط بين طبقات مختلف اجتماعي و حفظ نظم و امنيت ‎جامعه به وجود مي‌آيد و براي اداره ي بهتر جامعه، حكومت نيازمند حاكمي با ويژگي‌هاي منحصربه‌فرد است كه توسعه، آباداني، نظم و امنيّت را براي رفاه و برقراري عدالت در جامعه به ارمغان آورد. در اين پايان‌نامه پس از بيان مقدماتي در باب بيان مسئله، اهداف، روش، پيشينه تحقيق و طرح مباحثي در مباني نظري تحقيق چون سياست و حكومت و انواع آن و شرح احوال نويسنده‌ها، ويژگي‌هاي ارائه‌شده براي حاكمان از سوي حضرت علي (ع) را در نهج‌البلاغه با ويژگي‌هاي ارائه‌شده بوستان و گلستان سعدي به‌صورت تطبيقي بررسي و پس از استخراج شباهت‌هاي آن‌ها، دريافتيم نهج‌البلاغه به‌عنوان يك اثر ديني بر دو اثر فوق تأثيرگذار بوده البته بايد ايمان داشته باشيم كه انديشه‌هاي حضرت امير فراتر از آن است كه با آثار و انديشه‌هاي چون بوستان و گلستان تطبيق گردد بلكه نيّت و هدف اصلي ميزان تأثيرگذاري انديشه امام بر آثار ادبي است. حكومت و رهبري در نهج‌البلاغه از مباحث ارزشمند براي جامعة اسلامي و عالي‌ترين نسخة كشورداري براي خير و صلاح رهبران و مردم و منافع اجتماعي است؛ و عدالت نقش پررنگي در شيوه حكومت ايشان ايفا مي‌نمايد. نظارت بر كارگزاران، امنيّت، خرد و دانايي، مشورت، تظلم ، پرهيز از ظلم و ستم و.... از ويژگي‌هاي ديگري است كه يك حاكم بايد داشته باشد.

۱۳۹۷/۸/۱۹

48762