موضوع و هدف: خوش بيني به طور آينده نگر و مستقل با پيامدهاي مطلوب قلبي ارتباط دارد، اما مداخلات روانشناختي مثبت مبتني برخوش بيني براي بيماران قلبي عروقي خيلي محدود است. هدف اين مطالعه بررسي تاثير يك مداخله روانشناسي مثبت مبتني بر خوش بيني بر نشانگرهاي زيستي رواني بيماران كرونر قلبي مزمن است. روش ها: اين يك مطالعه كارآزمايي باليني بود. در اين مطالعه 61 بيمار سرپايي، 35 تا 60 ساله، مبتلا به بيماري كرونر قلبي مزمن به طور تصادفي به يك گروه مداخله گروهي 8 جلسه اي آموزش خوش بيني يا يك گروه كنترل توجه اي تقسيم شدند. ارزيابي ها شامل شاخص هاي زيستي hs- CRP، IL-6، فيبرينوژن و ايريزين و متغيرهاي رواني رفتاري شامل افسردگي، اضطراب، خوش بيني، عاطفه مثبت، شادكامي، اميد به زندگي، رضايت زندگي، فعاليت فيزيكي، پيروي از رژيم غذايي و تبعيت دارويي در سه مرحله پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري دو ماهه بود. تحليل داده ها با آزمون تحليل واريانس مكرر از طريق نرم افزار آماري SPSS – 20 انجام شد. نتايج: يافته هاي مطالعه نشان داد كه مداخله روانشناسي مثبت بر خوش بيني در مقايسه با گروه كنترل توجهي در بهبود شاخص هاي زيستي hs- CRP، IL6، فيبرينوژن و ايريزين و اكثر متغيرهاي روانشناختي رفتاري به ويژه خوش بيني (01/0> P) موثر بوده است و اين نتايج تا پايان زمان پيگيري دو ماهه حفظ شده است. در اين ميان تنها تاثير مداخله بر عاطفه مثبت و پيروي از رژيم غذايي معنادار نبود (05/0
شماره ركورد
48191
لينک به اين مدرک :
