۲۶۲۸پ

كارشناسي ارشد

جغرافيا و برنامه‌ريزي شهري - آمايش شهري

دانشگاه پيام نور رشت

۱۳۹۶

حسيني ، سيدعلي

امير انتخابي ، شهرام

تكدي‌گري مسئله‌اي است كه گرچه در تمامي طول تاريخ گذشته جوامع بشري وجود داشته؛ ليكن حسب عوامل مختلف در هر جامعه از گستردگي، تنوع و ابعاد متفاوتي برخوردار است. همانطوري‌كه آسيب‌هاي اجتماعي به دلايل مختلف به وجود مي‌آيند و عوامل‌ مختلف فرهنگي، سياسي، اجتماعي و اقتصادي نقش بسيار مهمي در بروز آسيب‌ها دارند. پديده تكديگري نيز از اين قاعده مستثني نيست و از ديرباز به‌عنوان يك معضل اجتماعي موردتوجه حكومت‌ها بوده است. درواقع، در كشورهاي درحال‌توسعه، به دليل ساختارهاي غلط و معيوب و ناكارآمدي نهادي و ساختاري، شهرنشيني و شهرگرايي به پديده‌اي ناهنجار تبديل‌شده و مسائل و آسيب‌هاي شهري متعددي را به بار آورده است كه در اين ميان، پديده تكدي‌گري به يكي از نمودهاي بارز اين معضلات بدل گشته است. لذا، هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين تكدي گري و عوامل محيطي، اجتماعي و اقتصادي مي‌باشد. همچنين، روش تحقيق پژوهش نيز، از نوع توصيفي و تحليلي و ازنظر شيوه تحليل، همبستگي بوده و روش اجرا پيمايشي است. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده از يافته‌هاي استنباطي پژوهش، مي‌توان اشاره كرد كه بين متغيرهاي سياست ساماندهي، علل اقتصادي، علل اجتماعي، عوامل جغرافيايي، نمودهاي كالبدي مؤثر بر تكدي‏گري و متغيرهاي مؤثر بر شكل‏ گيري هويت تكدي‏ گران با تكدي‏ گري با سطح معني‏ داري 000/0 رابطه معني‏ داري وجود دارد. در اين ميان، بيش‏ترين ضريب همبستگي مربوط به سياست‏هاي ساماندهي با مقدار 775/0+ مي‏باشد.

۱۳۹۷/۶/۱۷

47708