ن/۴۶

The Libyan Revolution and The Post-Gaddafi Period

كارشناسي ارشد

ع. سياسي

تهران غرب

۱۳۹۷

۱۳۹۷/۰۲/۲۳

خوب

حاجيلو، محمد حسين

حسين خاني

Libya, revolution, post-communist, tribal, crisis

دانشگاه پيام نور

وقوع انقلاب ها و جنبش هاي اجتماعي اخير در شمال آفريقا و خاورميانه منجر به توجه فزاينده تحليل گران به اين پديده نسبتاً غير منتظره شد. وقوع چالشهاي سياسي در مقابل اين حركتها در دو سال اخير نيز بر شدت توجه و بررسيهاي تحليلي افزود. جريان بيداري اسلامي يا بهار عربي از سال 2011 و از كشور تونس شروع شد و در مدتي نسبتاً كوتاه تا خاورميانه و حوزه خليج فارس كشيده شد. اين جريان بيداري مردم كه مانند يك دامينو تمامي كشورهاي ديكتاتوري عربي را در برگرفت با هدف جايگزين نمودن حكومتهاي مردمي به جاي ديكتاتوري رخ داد. اما هيچگاه انقلابيون تصور نمي كردند كه شرايط امروزي در كشورهاي مذكور حاكم گردد و اولين تهديد پس از اين انقلاب ها متوجه امنيت و ثبات اين كشورها بود كه بر ساير مسائل نيز سايه انداخته است. در اين پايان نامه، نگارنده درصدد است به اين سوالات پاسخ دهد كه: شروع انقلاب در كشور ليبي بر اساس چه رويكرد سياسي و چگونه اتفاق افتاد؟ آيا انقلاب در ليبي در اثر خيزش مردمي صورت پذيرفت؟ پيامدهاي انقلاب ليبي براي اين كشور چيست؟ دولت پساقذافي با چه چالشهايي مواجه است؟ اين پژوهش با روش تحليلي-توصيفي درصدد است تا به دلايل شكل گيري بحران در ليبي، اصل مسئوليت حمايت، بازيگران داخلي، منطقه اي و بين المللي بحران، آثار بحران بر منطقه و جهان، علت طولاني شدن بحران، اقدامات منطقه اي و سازمان ملل براي حل بحران و نتيجه اين انقلاب بپردازد. فرضيه اصلي پژوهش تحليل انقلاب ليبي و اوضاع اين كشور پس از قذافي مي باشد. اين پژوهش در پنج فصل سازماندهي شده است.

۱۳۹۷/۰۶/۱۲

47667